"فرزند ایزدبانو آناهیتا"·۲ ماه پیشسمر سیاوش، گفتار ششم.مردان آب بر آتش می‌پاشند. ناگاه آوای شیون و زاری از بام برمی‌خیزد. می‌نالد و روی می‌خراشد: «او افسونگری است هزارچهره. فریبش را مخورید.»کاوو…
"فرزند ایزدبانو آناهیتا"·۲ ماه پیشسمر سیاوش، گفتار پنجم.نکند در این آتشِ بی‌پایان راه گم کرده‌ام؟ نکند در جادوی آن زشتکار گرفتار شده‌ام و آن پیر راست می‌گفت که موبد هم سرسپرده‌ی سودابه است... خام…
"فرزند ایزدبانو آناهیتا"·۶ ماه پیشسمر سیاوش، گفتار چهارم.سیاوش سر به آسمان بلند می‌کند: «ای دادگر! می‌دانی که نه هرگز نگاهی گناه‌آلود بر کسی انداختم و نه زبان به دروغ گشودم. پس ای بزرگ! مرا از آ…
"فرزند ایزدبانو آناهیتا"·۶ ماه پیشسمر سیاوش، گفتار سوم. صد کاروان اشتر سرخ‌موی همی هیزم آورد پرخاش‌جوی نهادند هیزم دو کوه بلند شمارش گذر کرد بر چون و چند شترها یک…
"فرزند ایزدبانو آناهیتا"·۶ ماه پیشسمر سیاوش، گفتار دوم.پروردگارا، اهریمن را از ما دور کن که در جامه‌ی زنی زیبا، هوش از سر این شاه سبک‌مغز برده است. ببین چگونه دل بر این افسونگر می‌سوزاند و می‌گ…
"فرزند ایزدبانو آناهیتا"·۷ ماه پیشسمر سیاوش، گفتار یکم.سیاوش به لب‌های کاووس می‌نگرد که می‌جنبند و هیچ نمی‌شنود. اندیشه سودابه هنوز در سرش چرخ می‌زند و پشتش را می‌لرزاند. لب‌های کاووس آرام می‌گی…
