محمد طاها برزگری·۳ ماه پیشو دنیایی که من در آن تنهای تنهام...هر روز صبح، چشمم را باز میکنم، حتی با اینکه نمیخواهم چشمم را بر این جهنم بگشایم، اما مجبورم... بلند میشوم و آدم هایی را میبینم که هیچ کدامش…
محمد طاها برزگری·۳ ماه پیشو شب ها ، با افکارم میجنگم....شب که می‌شود، خوابم نمیبرد... تنها تکیه گاهم تختم هست و تنها دیدگاهم، سقف اتاق و دنیایم، افکارم... به زندگی می اندیشم، به دنیایی می اندیشم…
