اسما احمدی·۴ ماه پیشآی آدمیزاد!صبح که از خواب بیدار می‌شد، سلام و صبح به خیر نگفته و دست و رو نَشسته، تنش را ور می‌کشید و ناشتا می‌گفت: «آی آدمیزاد! تو چه ناامیدکننده‌ای!…
اسما احمدی·۵ ماه پیشدیواریک ربع دیگر روز تمام می‌شود و من از اول صبح دلم می‌خواست بنویسم. آن میل غریب کلمه‌کردن فکرهای توی سر. ولی مگر می‌شود توی سر مرا این روزها د…
اسما احمدی·۵ ماه پیشرقص، اتاق تراپی و چیزهای دیگر!اشک‌هایم را کنار می‌زنم و می‌گویم: گفته بودم می‌روم کلاس رقص؟ گفته بودم نصف شب‌ها همین طور بلند می‌شوم و آهنگ باز می‌کنم و می‌رقصم؛ باقاعده…
اسما احمدی·۶ ماه پیش«قوی سیاه»: آینه‌ی وسواس، رقابت و تولدِ دوباره‌ی خویشتننگاهی به فیلم Black swan قوی سیاه، اثر دارن آرونوفسکی
اسما احمدی·۶ ماه پیشواگویه (شماره یک)بعد از چند وقت، زبان باز کردم و گفتم که چند وقتی هست که دارم می‌روم کلاس رقص. این چیزی نبود که تو دوست داشته باشی از من بشنوی. مثل همان وقت…
اسما احمدی·۶ ماه پیشیَلگی امیدبهرنگی می‌نویسد: راه که بیفتیم، ترسمان می‌ریزد!نوسترآداموس می‌گفت: همه‌ی ترس‌هایی که یک به یک می‌شماری را قرار است وا بکنی. بی آن که خودت ب…
اسما احمدی·۶ ماه پیشآینه ممنوع!حالا می‌شود جلسه‌ی چهارم، یعنی دومین هفته. مهشاد می‌گوید: «دو هفته است که وقتی می‌خندی عمیق و با چشم‌هایت می‌خندی.» وقتی می‌گویم «رقص» ست…
