شکوفه ی سیب·۵ سال پیشنورماه را روشنی بخشیدبه ابرها، باران هدیه کردو دستهایش راآن دست های زیبا رابه امواج دریا دادآرامشِ انگشتانش خروشان شد بر روی صخره ها و سنگ هاو…
شکوفه ی سیب·۵ سال پیشسپیدارقدم زناندر رویایی بی مهتاب ، بی مهتاباز میان درختانِ کاجنارون هاو بیدهای مجنونو چنارهای بلندراهی خسته را دنبال کردمتا به آنجا که هم صحبتِ ت…
شکوفه ی سیب·۵ سال پیشحِسدر ابتدای راه،ایستاده ام غریبو مه غلیظ چو ابر ،در امتداد جاده و سنگ های سردِ سنگین در راهو تمام آنچه نباید با خود بُرد ، بر دوشمچیست این غم…
