هومن رضوانی·۷ سال پیشآینه ی کودکیمهمونطور که از پنجره بیرون رو متر می کردم و به حرفاش گوش میدادم به یکباره همه چیز برام روشن تر شد، اول فکر کردم به خاطر قطره های بارونه اما…
هومن رضوانی·۸ سال پیشجایی از جنس نوردیشب هنگام خواب عهد کردم که امروز در جایی دیگر باشم، جایی شبیه به رویای کودکی‌ام، نزدیک به دریا نه محصور در کلبه‌ای چوبی و نه دور از سکوت این روزها، جایی شبیه به آرامش آینده‌ام و شاید جایی از جنس باران!دیشب تا صبح با من همراه بودم، سفر کردم به کوچه های آن جای دیگر؛ شاید به شیرینی یک رویا اما رها در بوی کاه‌گل های نَم زده از باران، غرق د...
هومن رضوانی·۸ سال پیشبهار باش بهارگله اي دارم من، از هوا، عشق، زمين، كه چرا اين پاييز، عهد ميشكند و به ريشه می كوبد،ولي با خود ميگويم،كه چه خوب ساختم من،از خنده ای سرد،بُتِ تابوی تو را،
هومن رضوانی·۸ سال پیششانه به شانهتک ضربه های باران بهاری، آرام و آهسته کمی فرصت می خواهد تا معنا پیدا کند. معنایی که بی شک در مسیر اتفاق می افتد و نه در آغاز! قدم به قدم، شانه به شانه، صحبت و حرف تا برسد به جدال‌های خاموش، جدال هایی پنهان و بهاری که با نوازش قطره‌ای باران خنثی می شود.شانه به شانه چراکه چشم در چشم جراتی بی بدیل می خواهد در ابتدای راه، صحبت و حرف و جدال...
هومن رضوانی·۸ سال پیشخوابی در گذر زمان هیچشب هنگام و در هنگام شمارش ستاره‌های نداشته، درست در جایی که پلک‌ها چشم‌ها را نوازش می‌دهند، در آرامش قبل از طوفان، چندخطی فکر و احتمالا خواب!خوابی در گذر زمان هیچ، برق آسا و تمام؛ دوباره بیداری، صدای گنجشک‌های روی ایوان، یک لیوان بی روح پر از چای سیاه و تکه نانی که هویت باخته و بالاخره صدای همیشگی روزگار ماشینی، کار و کار و کار برای هم...
هومن رضوانی·۹ سال پیشمی نویسم تا بخوانمداستان من با من برای نوشتن به مانند یک عشق بازی از نوع قهر و آشتی است. ریشه یابی کنیم شاید از آنجا شروع شد که معلم انشا از روی علاقه یا شاید تعاریف صد من یک غاز بنده حقیر را در آینده یک نویسنده از نوع ژورنالیست خواند و خنده جمعی از دوستان را هم به همراه داشت. خوب یا بد، درست یا نادرست همین یک جمله باری به وجود آورد که به واسطه اش فهمیدم حرف و کلمه جادو می کند. در فاز ج...
