حَورا؛·۱ سال پیشوصیت نامه یک خستگینمیدانم از کجا آغاز کنم. گویی واژه ها، این مسافرانِ همیشگیِ لب هایم، در ایستگاهی نامعلوم پیاده شدند و قطارِ زبانم بی‌راهبُرا و خالی، در ایس…
حَورا؛·۱ سال پیشسایه های تنهاییوقتی پرده تاریکی پایین می آید، دیوارها هم با من همدردی میکنند. ساعت های مرده، نفس هایم را میشمارند و من، میان خاطرات قدیمی گم میشوم. باد که…
