مجموعه شکوفایی و اندیشه·۲ ماه پیش«ترنمِ حضور؛ تجلیِ عظمتِ الهی در رباعیاتِ رزیتا دغلاوی نژاد»«ترنمِ حضور؛ تجلیِ عظمتِ الهی در رباعیاتِ رزیتا دغلاوی نژاد»
مجموعه فلسفه و آموزش·۲ ماه پیشترنمِ حضور؛ تجلیِ عظمتِ الهی در رباعیاتِ رزیتا دغلاوی نژادترنمِ حضور؛ تجلیِ عظمتِ الهی در رباعیاتِ رزیتا دغلاوی نژاد
مجموعه شکوفایی و اندیشه·۲ ماه پیش«رباعیاتِ رزیتا دغلاوی نژاد؛ در تجلیِ عشقِ الهی»«رباعیاتِ رزیتا دغلاوینژاد؛ در تجلیِ عشقِ الهی»
فرزاد ناصحیدرروانشناسی شغلی·۵ ماه پیشکار همچون کیمیاگریِ معنا: تأملی میانرشتهای بر تحول شغلی در پیوند با ادبیات عرفانیمقدمه: فراتر از تعاریف محدودِ شغلدر مقام روانشناس سازمانی و مشاور شغلی، بارها با مراجعانی روبهرو شدهام که با وجود موفقیت در شاخصهای عینی…
فرزاد ناصحیدرروانشناسی در آینه استعارهها·۵ ماه پیشاز استعاره تا اقدام: کاربست مشارکتی قصص مولانا در زوجدرمانیمقدمهدر زوجدرمانی (Couple Therapy)، داستان و استعاره (Metaphor) زمانی بیشترین ارزش را دارند که بهصورت مشارکتی و همسو با تجربهٔ زندهٔ مرا…
فرزاد ناصحیدرادبیات عرفانی·۵ ماه پیش«ناظرِ باطن، مراقبه، و بازگشتِ فعل: خوانشی هستیشناختی از سه بیتِ مثنوی»طرحِ مسئلهمثنوی معنوی جلالالدین محمد بلخی، معروف به مولانا، نه دیوانی از قطعههای پراکنده، بلکه ساختاری است که در آن تصویر، روایت، و تعلیم…
فرزاد ناصحیدرروانشناسی در آینه استعارهها·۵ ماه پیشاز مراقبه تا تغییر: خوانش بینرشتهای سه بیت مثنوی در پرتو رواندرمانی معاصریادداشتِ روششناختیپیش از ورود به بحث، ضروری است که رویکرد این نوشته روشن شود. آنچه در اینجا دنبال میشود «قرائت بینرشتهای» (interdiscipl…
فرزاد ناصحیدرادبیات عرفانی·۵ ماه پیشرنجِ پالاینده و شفقتِ نهفته در سلوک عرفانیدر خوانش آنهماری شیمل (Annemarie Schimmel)، رنج (suffering) در سنت صوفیانه صرفاً یک وضعیت تراژیک یا کیفری نیست، بلکه یکی از صورتهای پیچید…
فرزاد ناصحیدرادبیات عرفانی·۵ ماه پیشپیامبران بهمثابه الگوهای فضیلت: خوانشی مفهومی از هشت ویژگی بنیادین تصوف در آیینهی ادبیات عرفانی اسلامیمقدمهدر سنت عرفانی اسلامی، ارتباط میان نبوت (Prophethood) و ولایت (Sainthood) از دیرباز یکی از محوریترین مسائل نظری بوده است. در حالی که م…
فرزاد ناصحیدرمشاوره ازدواج·۵ ماه پیشعشق از نگاه خانم آنهماری شیمل«عشق میان دو روح آگاه، نه ادغامِ دو نیمه، که گفتوگوی جاودانهی دو تنهاییِ کامل است در سایهسار «او»؛ جایی که هر دو، بیآنکه در یکدیگر حل ش…