کمند...درهبوط درد·۱ سال پیشمرگِ قاطعانهی تدریجی...انگشتانم کیبورد را لمس نمی‌کنند، چنگ می‌زنند! نمی‌نویسند، زخم می‌زنند. مثل زبانم که امروز روحی را زخمی کرد....من یه عوضیم! و این حقیقت را ح…
کمند...درهبوط درد·۱ سال پیشخیانت به خویشمن دیوانه نیستم. او آنجاست.این متن به زبان هردوی ما نوشته شده‌ست، مگر نه آقای کامو؟ (هرچند زبان مادری شما انگلیسی نیست)زبان نباید مرزی ب…
Void viperدرهبوط درد·۱ سال پیششعرِ بیمخاطبخیلی تنهام ... و می دانم که این جمله توان بیان کردن حجم واقعی تنهایی من را ندارد . نه از آن تنهایی‌های شلوغ که آدم‌ها در میان جمع تجربه‌اش…
کمند...درهبوط درد·۱ سال پیشدروغ موروثی.قلم‌هایتان را زمین بگذارید، شاید چند صفحه قبل‌تر یک سطر را اشتباه رد کرده باشیم.
