وحید اسلام پناهی·۷ سال پیشپرایدم آرزوستنمی دونم دقیقا چند ساله بودم، 11یا شاید 12ساله، که برای اولین بار سوار ماشین خارجی یکی از اقوام شدم. اسم قشنگی داشت و به تیپش هم می خورد، ا…
وحید اسلام پناهی·۷ سال پیشچطور قدر جوونی رو بدونم؟از زمانی که می شد بهم گفت جوون، این حرف رو هر از چند گاهی از افراد مسن تر، غریبه و یا آشنا می شنیدم که با حسرت می گفتند
وحید اسلام پناهی·۷ سال پیشکودکی و جنگکوچیکتره گفت: عمو پلاستیک کهنه داری؟ چهره دو تا بچه با دو تا کیسه خالی تو تاریکی شب واضح نبود اما بهشون می خورد که حدودا 8 تا 9 سال داشته ب…
وحید اسلام پناهی·۷ سال پیشرویایی نیمه تمام...سال 2014 و شروع سفر کارلوس با دوچرخه. از اسپانیا شروع کرده بود و مدت 4 سال از سفرش می گذشت. چند ماهی بود که وارد ایران شده بود.من این شان…
وحید اسلام پناهی·۷ سال پیشپرسشگری، خوب یا بدمن هنوز منظور نیچه رو از این جمله نفهمیدم که گفته: " کسی که در زندگی چرایی دارد با هر چگونه ای خواهد ساخت."انتهای یکی از پستهای اجتماعی نو…
وحید اسلام پناهی·۷ سال پیشهم پیمانی ترس و تقدیر- جبر و اختیارچه زود گذشت ...زندگی را در طبقه بالای ساختمان متروکی آغاز کردم. از آن بالا و از داخل خانه در کنار پدر و مادر همه چیز آرام به نظر می رسید. ن…
وحید اسلام پناهی·۷ سال پیشخیلی دور و خیلی نزدیک یک روز معمولیهر روز در بازگشت از محل کار به منزل مسیر مشخص و تکراری را طی می کردم. ابتدا خیابانی شلوغ، سپس مترو و بعد از آن کوچه پس کوچه های خلوت.یکی از…
