
منتشرشده در livescience
لینک مقاله اصلی: https://www.livescience.com/coronavirus-outbreak-end.html
با وجود تلاشهای جهانی برای مهار ویروس کرونا جدید، هنوز نقاط بحرانی پدیدار میشوند و تعداد موارد در حال افزایش است.
فقط چند ماه می گذرد که ویروس موسوم به کرونا کووید SARS-CoV-2 اولین حضور عمومی خود را در بازار غذاهای دریایی و حیوانات زنده در ووهان چین به وجود آورده است. از آن زمان تاکنون ویروس بیش از ۹۰۰۰۰ نفر را آلوده کرده و ۳۰۰۰ نفر را کشته است. اما مانند همه شیوع گذشته ، این سرانجام به پایان خواهد رسید.
خوب، این داستان چطور تمام خواهد شد؟ کارشناسان میگویند که یک احتمال این است که موارد این بیماری زمانی شروع به کاهش کند که افراد کافی، چه از طریق عفونت و چه از طریق واکسیناسیون، ایمنی خود را افزایش دهند. یک سناریوی ممکن دیگر این است که این ویروس به گردش خود ادامه خواهد داد و خود را به عنوان یک ویروس تنفسی مشترک تثبیت خواهد کرد.
در این مرحله ، بعید است که شیوع این بیماری در محدوده مکانهایی باشد که کارشناسان می گویند.
اوبری گوردون، دانشیار اپیدمیولوژی در دانشگاه میشیگان گفت: " احتمال اینکه این ویروس در سراسر جهان گسترش یابد به شدت زیاد است." وی نیز گفت: " ما هنوز هم ممکن است فرصتی برای مهار آن داشته باشیم،اما این احتمال خیلی کم شده است."
شیوع بیماری در حال حاضر با دو معیار یک پاندمی همهگیر مواجه است: SARS-CoV-2 میتواند مردم را آلوده کرده و باعث بیماری شود و میتواند به راحتی از فردی به فرد دیگر منتقل شود. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC)در یک کنفرانس خبری در روز ۲۶ فوریه گفت: همان طور که ویروس شروع به آلوده کردن جوامع در کشورهای بیشتری میکند، به رسیدن به سومین معیار نزدیک میشود: گسترش جهانی ویروس. حدود ۹۵ % از موارد COVID-19، بیماری ناشی از SARS-CoV-2، در سرزمین اصلی چین است. با این حال، این افزایش در کشورهای دیگر از جمله کرهجنوبی، ایران، ایتالیا، سنگاپور، تایوان، تایلند و ژاپن رخ میدهد.
گوردون به لایو ساینس گفت که بهترین راه برای کنترل ویروس یا کند کردن گسترش آن از طریق معیارهای مهار مانند قرنطینه و محدودیتهای سفر است. در واقع، یک تلاش جهانی برای متوقفکردن گسترش این ویروس کرونا جدید بودهاست. علوم زنده پیش از این گزارش داده بود که برخی تلاشها مانند قرنطینه در کشتی کروز پرنسس دایموند ممکن است موفقیت محدودی داشته باشد.
گوردون گفت: اما جلوگیری از گسترش ویروس بسیار دشوار خواهد بود. دلایل کمی برای آن وجود دارد: ویروس کرونا SARS-CoV-2 به راحتی گسترش مییابد، بیشتر موارد COVID-19 شدید نیستند و بنابراین ممکن است شناسایی نشوند، و این ویروس دوره پنهان طولانی دارد. علاوه بر این، تمام تلاشهای مربوط به مهار براساس چیزی است که ما در مورد این ویروس میدانیم، و هنوز هم چیزهای زیادی را نمیدانیم. دوره قرنطینه معمولا ۱۴ روز است. اما شواهدی وجود دارد که دوره پنهان ممکن است طولانیتر باشد.
به گفته واشنگتنپست، به عنوان مثال، گزارشهای خبری محلی از استان چینا هوبی (که اولین موارد انسانی این بیماری در آن ظاهر شد)ادعا میکند که یک مرد ۷۰ ساله که به ویروس کرونا مبتلا شده بود، تا ۲۷ روز پس از عفونت، علائم خود را نشان نداد. رایجترین روش انتشار این ویروس از طریق قطرات تنفسی و از طریق تماس با فرد مبتلا است، اما هنوز مشخص نیست که آیا ویروس میتواند قبل از شروع علائم پخش شود.
و هنوز هم این احتمال وجود دارد که ویروس کرونا قبل از اینکه حتی بدانیم وجود دارد شروع به گسترش کند.
دکتر گفت: «من فکر میکنم که این یک بیماری همهگیر است.» امیش آدالجا، متخصص بیماریهای عفونی و محقق ارشد در مرکز بهداشت جانز هاپکینز در بالتیمور میگوید: «من معتقدم که احتمالا مواردی در ایالاتمتحده وجود داشتهاست. همچنین جاهای دیگری که شناسایی نشده اند، به خصوص به این دلیل که اکثریت قریب به اتفاق آنها ملایم بوده و از سایر علل سرماخوردگی قابلتشخیص نیستند.»
گوردون به مجله لایو ساینس گفت: «اگر تلاشهای انجامشده برای مهار این بیماری با شکست مواجه شود و در واقع به یک بیماری همهگیر تبدیل شود، دو راه برای پایان دادن به آن وجود دارد.»
یا افراد کافی، چه از طریق عفونت و چه از طریق واکسیناسیون، ایمنی خود را گسترش خواهند داد که ویروس انتقال را متوقف و حذف خواهد کرد، و یا ویروس به گردش خود ادامه خواهد داد و خود را به عنوان یک ویروس تنفسی مشترک تثبیت خواهد کرد.
وقتی ویروس افراد مستعد کافی برای آلوده کردن ندارد، بیماریهای همهگیر پایان مییابند. این بیماری همهگیر در سال ۱۹۱۸ در اسپانیا به ۵۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان سرایت کرد که بسیاری از آنها سربازانی بودند که در جنگ جهانی اول زندگی میکردند. وقتی جنگ به پایان رسید و مردم متفرق شدند، سرعت گسترش کاهش یافت زیرا مردم ارتباط کمتری داشتند. اما در نهایت این بیماری تا حدی متوقف شد زیرا کسانی که زنده ماندند، ایمنی داشتند و ویروس به همان آسانی که در ابتدا بود، نبود.
اگر ویروس با فرد دیگری در تماس باشد اما آن فرد مستعد بیماری نباشد، آن زنجیره انتقال خاموش میشود. جاشوا اپستین، استاد اپیدمیولوژی در دانشگاه نیویورک گفت: اگر یک نفر دو نفر را آلوده کند، آن افراد با هم چهار نفر را آلوده میکنند و غیره و در نهایت ویروس از افراد مستعد برای آلوده شدن خارج میشود. " چیزی که به طور معمول اتفاق میافتد این است که به اندازه کافی افراد مستعد برای ادامه زنجیره وجود ندارند. اگر ویروس کرونا SARS - CoV - ۲ شبیه به انواع شایع آنفولانزا باشد (و یا مانند سرماخوردگی )، این احتمال نیز وجود دارد که با گرم شدن هوا، تعداد عفونتها کاهش یابد. ممکن است پاییز و زمستان سال بعد دوباره جان بگیرد."
نانسی مسیوننیر، مدیر مرکز ملی بیماریهای تنفسی و ایمنسازی از طریق سیدی سی، در یک کنفرانس خبری در ماه فوریه گفت: «اما من فکر میکنم هنوز زود است که این را فرض کنیم.»
گوردون گفت از نظر تئوری، شرایط محیطی ممکن است بر انتقال ویروس تاثیر بگذارند، و به همین دلیل است که برخی ویروسها فصلی هستند. با این حال، واقعا روشن نیست، چرا که ویروسها مانند آنفولانزا تعداد زیادی در مناطق گرمسیری به اندازه مناطق معتدل دارند. احتمال دیگر این است که SARS-CoV-2 به روشی بالقوه سودمند جهش خواهد کرد و آلوده کردن مردم را برای ویروس دشوارتر میسازد.
در سال ۲۰۰۲، یک ویروس کرونا مشابه در استان گوانگ دونگ در جنوب چین برای اولین بار از حیوانات به انسان هجوم آورد و باعث شیوع عفونتی شد که به عنوان سندرم حاد تنفسی شدید (SARS) شناخته شد. سارس به ۲۶ کشور دیگر از جمله کانادا گسترش یافت و باعث ترس از گسترش این بیماری در آمریکای شمالی شد. دکتر اریک کیو پنا گفت: «وقتی سارس به کانادا آمد، ما نگران بودیم که این یک فاجعه ویرانکننده دیگر باشد.»
اما او گفت که شیوع بیماری تا حدی به دلیل کنترل خوب سلامت عمومی، کم شد. او گفت: « اما این هم به این دلیل بود که سارس به طور تصادفی جهش پیدا کرد - همان طور که ویروسها عموما این کار را میکنند - و انتقال به انسان بسیار سختتر اما سختتر شد.»
اما مقامات بهداشتی تنها به عقب ننشسته و منتظر این نیستند که ببینند این ویروس چگونه رفتار خواهد کرد؛ محققان در سراسر جهان در حال تلاش برای یافتن واکسن و درمان برای ویروس کرونا SARS-CoV-2 هستند. آدالجا گفت که از آنجایی که این ویروس خود را در بین مردم پخش کرده است، یک واکسن تنها راه ریشهکنی آن است.
اخیرا، گروهی از محققان ساختار دقیق پروتیین به اصطلاح اسپایک دار را ترسیم کردهاند که ویروس کرونا جدید از آن برای لچ کردن و آلوده کردن سلولهای انسان استفاده میکند و به طور بالقوه در را به روی یک واکسن باز میکند. علوم مربوط به ویروسشناسی پیش از این گزارش داده بود که ایده این است که اگر قرار باشد به افراد واکسن پروتئین محور تزریق شود، بدن آنها علیه آن آنتیبادی ایجاد خواهد کرد تا اگر آنها در معرض ویروس واقعی قرار گیرند، ایمنی داشته باشند.
کیو پنا گفت اما مشکل واکسنها این است که رفتن از واکسن بالقوه به مدل حیوانی به انواع آزمایشها بالینی [ مورد نیاز ] بسیار طول میکشد،مراحل زیادی باید سپری شود تا مطمئن شد ویروس بدون خطر و قابل تزریق است. او افزود این واکسن هیچ کمکی در راستای ویروسهایی که در سطح هستند نمیتواند بکند.
با این حال، طبق گزارش علوم زنده، کارشناسان بر این باورند که احتمال دارد که واکسن از ۱۸ تا ۲۴ طول بکشد که این در مقابل واکسنها دیگر که ۱۰ سال طول میکشد به شدت کمتر است. این واقعیت که کارشناسان به ساخت واکسن ادامه میدهند به این معنی است که آنها فکر نمیکنند ویروس کرونا SARS-CoV-2 به این زودیها ناپدید شود.
اپستین به علوم زنده گفت که اگر مقامات بهداشتی فکر میکردند که ویروس به زودی از بین خواهد رفت، ساخت واکسن برای آینده معنی چندانی نخواهد داشت.
ویلیام شافنر، متخصص بیماریهای عفونی در دانشگاه وندربیلت در تنسی. گفت: «من فکر میکنم بعید است که این ویروس کرونا - چون به راحتی قابل انتقال است - به طور کامل ناپدید شود.»
براساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، ریشهکن کردن یک بیماری دشوار است و به ندرت اتفاق میافتد.
آنها نوشتهاند برای این که این اتفاق بیفتد، باید یک مداخله موجود برای قطع انتقال وجود داشته باشد، باید ابزارهای تشخیصی برای شناسایی مواردی که میتوانند منجر به انتقال شوند وجود داشته باشد. اپستین گفت که حتی اگر ویروس کرونا در میان انسانها ریشهکن شود، اگر ویروس به زنده ماندن به شکل طبیعی خود در مخازن حیوانی ادامه دهد، آن مخازن میتوانند ویروس را به جریان بیاندازند. او افزود: «من فکر میکنم همیشه ممکن است که یک چرخه داشته باشد، ما به آن ضربه بزنیم، تغییر نکند و از بین برود. اما من فکر میکنم که محتملترین چشمانداز این است که ما نمیتوانیم آن را به طور کامل ریشهکن کنیم.»
اپستین گفت: این شانس وجود دارد که حتی اگر بتوانیم این ویروس را خاموش کنیم، این بیماری ممکن است به یک بیماری فصلی تبدیل شود و هر ساله همانند دیگر بیماریهای فصلی مانند آنفولانزا یا سرماخوردگی باز گردد. آدالجا گفت که اگر این اتفاق بیافتد، این احتمال وجود دارد که در دورههای بعدی تاثیر کمتری داشته باشد؛ چرا که افراد بیشتری مصونیت ایجاد خواهند کرد. گوردون گفت: اما هنوز مشخص نیست که آیا انسان میتواند دوباره به این ویروس مبتلا شود یا خیر.
مردم میتوانند دوباره به این بیماری مبتلا شوند زیرا مصونیت ما نسبت به آنها با گذشت زمان کاهش مییابد. با این حال، ایمنی با همه ویروسها کاهش نمییابد. شافر گفت که با ویروسهایی مانند آنچه باعث سرخک میشود، وقتی کسی آن را داشته باشد یا علیه آن واکسینه شود، دوباره آلوده نخواهند شد.
اگر چه ایمنی کاهشیافته به احتمال زیاد علت عفونت مجدد است اما ممکن است که ویروسها فقط به اندازه کافی جهش کنند تا از سیستم ایمنی فرار کنند. گوردون گفت: " اما در حال حاضر، هیچ مدرکی وجود ندارد که ویروس کرونا به هیچ وجه تغییر کند. سکانسهای ویروسی موجود تقریبا یکسان نیستند و پیشبینی نحوه رفتار ویروس دشوار است. اپستین گفت: «برخی از آنها دوباره رخ میدهند؛ برخی دیگر رخ نمیدهند.» ویروسی که باعث سارس شد نرخ جهش نسبتا پایینی داشت، بنابراین دوباره رخ نداد؛ در مقابل، آنفولانزا نرخ جهش واقعا بالایی دارد و بنابراین هر سال دوباره رخ میدهد.
وی افزود که اگر ویروس کرونا SARS-CoV-2 موفق به جهش قابلتوجه در ماههای آینده شود، واکسنهایی که دانشمندان تولید میکنند، ممکن است با زمانی که دوباره رخ میدهد، به خوبی مطابقت نداشته باشند.
اپستین گفت: اما حتی اگر نمیتوانید پیشبینی کنید که چه اتفاقی برای ویروس میافتد، میتوانید خود را برای آن آماده کنید. او گفت: مسدود کردن مردم از همه کشورهای آسیبدیده غیرممکن است.
او گفت: «اما مردم میتوانند گامهایی برای کاهش تعداد عفونتها در منطقه خود بردارند - مانند غربالگری و آزمایش شدید برای این ویروس، جداسازی موارد، لغو گردهماییهای جمعی، شرکت در انزوای خانگی و مشاهده شیوههای سالم بهداشتی عمومی و بهداشت خوب - با این امید که شیوع زیادی نداشته باشیم.»
ترجمه این مقاله به صورت کاملا خودکار توسط ربات ترجمه هوشمند مقاله تخصصی ترجمیار انجام گرفته است.