فکر کنم امروز هم تونستم یک قدری بیشتر جلو برم و نسبتا راضی ام . امیدوارم اگر شما هم احیانا دارین به پیشرفت در بخشی از زندگیتون حتی در مورد کوچکترین مسیله ای فکر میکنید ، اندکی تردید نکنید و حتی با سرعت حلزونی جلو برید .
من در حال خوندن کتاب روح پراگ هستم . به طور کلی موافق یک تکه از کتاب رو دراوردن نیستم و فکر میکنم هر بخشی از یک کتاب در دل اون کتاب معنای حقیقی خودش رو نشون میده و حتی همین سطری که الان میخوام بگم . ولی واقعا بحث تامل برانگیزی هست :
ما تحت تاثیر میل به نتیجه گیری از تجربه های تلخمان به راه ارتکاب اشتباهات مرگبار کشانده میشدیم ، که به جای آنکه ما را به آن آزادی و عدالتی که آرزومندش بودیم رهنمون بشن درست در جهت معکوس به حرکت در اوردند . تجربه موفقیت های افراطی به خودی خود انسان را به سوی خردمندی راهبر نمیشود . خردمندی فقط زمانی به دست می اید که بتوانیم از تجربه هایمان فاصله بگیریم و با فاصله به داوری آن بپردازیم...
نظر شما در مورد این پاراگراف چیه ؟
میشه آدم به خودش قول بده مثلا از یک ساعت قبل خوابیدنش گوشی رو بذاره کنار و چند صفحه کتاب رو با نور ملایم بخونه . این کار ذهن ادم رو از دنیای شلوغ مجازی دور میکنه ، اون حجم از اطلاعات ، نور و رنگ و لعاب بخش های زیادی از مغز ما رو فعال میکنه که برای آمادگی به منظور خوابیدن مناسب نیست . کتاب خوندن ضمن همه فوایدش میتونه حتی ما رو برای خواب آماده تر کنه و اصلا همین کار ساده میتونه بشه یک هدف خوب برای دنبال کردن و تبدیل کردنش به یک عادت :)
