
.
گوشت میخوام!
خیلی هوس گوشت کردهام.
قبل از اینکه دل کسی را به حال خودم بسوزانم، پیش از اینکه کمکهای بشر دوستانهتان را سرازیر کنید، باید بگویم که هوس گوشت آدم کردهام. چند روزی میشود. تقریباً از وقتی که دارم برای بار دوم سریال هانیبال را تماشا میکنم. دوستان فیلمبازم به این میگویند ریواچ کردن و من میگویم زخم کردن سریال. البته این زخم کردن برای دوبار دیدن است و دیدن فرار از زندان، جومونگ، یوسف پیامبر و مختار برای بار شصتم دیگر عملاً جرواجر کردن سریال است.
منتها نمیدانم چرا بعد از جرواجر کردن سریال مختار و یوسف پیامبر دلم نمیخواست سوار اسب بشوم و قیام کنم یا بروم به مردم کمک کنم و راه راست را نشانشان بدهم. در عوض هانیبال را که میبینم دلم میخواهد یکی را تکه تکه کنم و بخورم. هرچند با توجه به علاقهی وافرم به قسمت پاچهی آدمی، احتمال میدهم بخشی از تقصیر گردن سگ درونم باشد. به هرحال نامهی اعمال دکتر لکتر به خودی خود سیاه هست. درست نیست با بیانصافی خطی به آن اضافه کنم!( انگار یوسف پیامبر جواب داده!)
بگذریم، این چند روز در به در دنبال گوشت آدم میگشتم. وقتی به شوهرم گفتم، سری از تأسف تکان داد.« خاک تو سرت همینا رو میبینی روانی شدی دیگه.»
از خوردنش صرف نظر کردم.« اه اه انقدر گوشت تلخی نمیشه خوردت دیگه... باید برم یکی دیگه رو پیدا کنم.»
ساکت شد و رفت ولی من از چشمهایش یک چیزهایی را خواندم. یک چیزهایی مثل:« خدا شفات بده.»
« خدایا، عجب غلطی کردم اینو گرفتم!»
« ببرمش تیمارستان یا زوده؟»
آن شب را با هوسم سر کردم. فردا صبح، طبق معمول زودتر از بقیه بیدار شدم تا از زمان آزادم استفاده کنم. گرسنه بودم و البته همچنان ویار گوشت آدم با من بود. انگار هانیبال لکتر تسخیرم کرده باشد. سر چرخاندم تا طاها را بخورم ولی پشیمان شدم. با خودم گفتم:« تا بیام طاها رو پاکش کنم که شب شده.»
آن طرفم را نگاه کردم و دخترک نازم را که مثل برهای بیآزار در خواب ناز بود، دیدم. خیلی زود یاد آزار و اذیتهای شب قبلش افتادم و تصمیم گرفتم بخورمش.
مثل گرگ گرسنه خیز برداشتم سمتش که یکهو لای چشمهایش باز کرد و با لبخند گفت:« مامانی» دست انداخت روی دستم و دوباره خوابید.
یک چیزی درونم فرو ریخت. قلبم نبود، ریههایم سوختند و خاکسترشان ریخت کف پایم. نظرم بدجوری عوض شد. دیگر نمیخواستم بخورمش نه به خاطر تحریک حس مادرانهام. در واقع هانیبالی که مرا تسخیر کرده بود هم، بر اثر بوی سگ مردهی دهان دخترم، خفه شد و جان به جان آفرین تسلیم کرد. با توجه به آدمهایی که خورده و نمازهایی که نخوانده، حالا باید در طبقهی چهارم جهنم در حال باربیکیو شدن باشد.
نگران بچکم شدم سعی کردم دهانش را باز کنم تا آن راسوی مرده را از حلقش دربیاورم. ولی خبری نبود به گمانم رسیده بود به معدهاش.
فکر کنم همان گوشت گوسفند و پاچهی آدم مرا کفایت میکند. ولی بعد از استشمام آن بو گمانم دستگاه گوارشم را هم به کلی از دست دادم.
رفتنی شدهام حلال کنید.
#ورق_روایت
#ورق_کاهی
آدرس ایتا: https://eitaa.com/saidehnote
آدرس بله: @varaghkahi
✨🌿