مسعود رنجبر·۲ سال پیشدارالمجانیندر دارالمجانین در بند بودیمهر کس سخن از عاشقی خود میراندمن هم از تو گفتمآن هنگام که روبرویم کمی دورتر نشسته بودی و منتظر، تا نگاهت نگاه مر…
مسعود رنجبر·۲ سال پیشزورقمن و تو بر زورقی نشستهایم و همچنان میرانیم گهی تو پارو به دست میگیری و گهی من جریان رود بسی تند است و بسی آرام در مسیر، مناظر را به تماش…
مسعود رنجبر·۲ سال پیشقلمسوگند به قلم و آنچه از حلقوم پاکش میتراودقلم انسان میسازدروح قدسام را با قلم و با یاری موسیقی بر پیکر بیجان کاغذ میدمم تا اثری خلق کنم…
مسعود رنجبر·۲ سال پیشمرتعبر دامان مرتعای نشستهایم، ابرها سرتاسر درهها و تپهها را پوشانیدهاند و همچون دریا تا افق کشیده شدهاند، ماه در افق در حال طلوع کردن است…
مسعود رنجبر·۲ سال پیشسلول انفرادیدر سلولی انفرادی در بندمتنها داراییام قلم و کاغذی است که با آن مینویسمگرچه شما بتوانید جسم مرا در بند بکشید، ولی روح من آزاد است و در این…