در دارالمجانین در بند بودیمهر کس سخن از عاشقی خود میراندمن هم از تو گفتمآن هنگام که روبرویم کمی دورتر نشسته بودی و منتظر، تا نگاهت نگاه مرا شکار کردناگهان مجنونی دنیا دیده حرفم را قطع کرد و گفت: تو خودت را دیدی!