صوفیا صاحبی·۶ سال پیشمن می رویَمآنگاه که تو برخیزی برای فتح فرداها و جایت را بر نیمکت، مملو از دانه هایی برای کبوتران کنی، هر پیچ دامنت پیچکی بر صندلی جوانه میزند.
