فروغ گودرزی·۴ سال پیشسرگیجهدست و پایم در خود پیچیده است سرگردانم، خواب ندارم نمی دانم روزهایم را چگونه شب کنم و شب را چطور به صبح برسانم می چرخم دور خود، طعنه به خود…
فروغ گودرزی·۴ سال پیششبشب از پنجره پیدا نگاه ماه در چشمانم صدای زوزه سگ ترس می اندازد به جانم رد نگاه رخشان ستاره حس خوب و ترس از شب سَر خورده از دیدن و شنیدن ها…
فروغ گودرزی·۴ سال پیشپاییزدلم هوایی می خواهد از جنس پاییز درختانی که خدا با دستهایش برگهایشان را رنگ آمیزی می کند. پاییزی که دو نفره هایش خاطره می شود روزهای کوتاهش…
فروغ گودرزی·۴ سال پیشمن خوبممن خوبم سر پا شدم دیگر تنم درد نمی کند خسته نیستم درمانده نیستم بغض در گلویم گلوله نمی شود دلم به هم نمی خورد از عاشقی نفرت را نمی شناسم...
