دست و پایم در خود پیچیده است
سرگردانم، خواب ندارم
نمی دانم روزهایم را چگونه شب کنم و شب را چطور به صبح برسانم
می چرخم دور خود، طعنه به خود می زنم
تو ای من
همین را می خواستی گفتمت آرام تر عاشق شو
می رود می مانی تو و این حال خراب....
روزهاست می گذرد من هنوز به یادش روزهایم را به شب و شب هایم را کابوس می بینم.