کامران·۵ سال پیشدرون تنهایدر میان هیاهوی شهر به گوشه دنجی از پنجره اتاقم پناه برده بودم، کودکی که دست مادرش او را رها کرده بود چوبک خود را به تنه درخت می کوبید تا شا…
کامران·۵ سال پیشسلام دنیااین اولین ویرگولک منه، به خودم تبریک میگمخسته شدیم از بس هیچی ننوشتیمادم بغضی میشه از نگفتن، باید بریزی بیرون و بزنی تو گوش دنیا بگی ، خیلی…
