
فرض کنید شما مسئول ارتباط با مشتری در یک شرکت هستید و مشتری به خاطر تعامل خوب یا رضایتی که از کار داره براتون هدیهی شخصی میفرسته. مثل کارت هدیه یا دعوت به رویدادی که به شرکت ربطی نداره.
اینجور وقتا خوبه از خودتون بپرسید این هدیه به خاطر عملکرد سازمان بهتون داده شده یا رابطهی شخصی که با مشتری ساختید؟ اگر مرز این دوتا روشن نباشه، کمکم نقشها جابهجا میشن و مشتری فکر میکنه بهجای «برند» یا «سازمان» به یه «فرد» وفاداره.
این اتفاق به مرور کارمندها رو به نقطهی نفوذ بیرونی سیستم تبدیل میکنه. این منفعت پنهانی که به آدمهای یک سازمان میرسه هم به حرفهایگری خودشون آسیب میزنه و هم به اون ساختاری که توش رشد کردن.