
وقتی مینشینی، فقط بنشین.
وقتی راه میری، فقط راه برو.
وقتی غذا میخوری، فقط غذا بخور.
و ...
بهجای آنکه چند موضوع در ذهنت داشته باشی و همزمان به تمام آنها فکر کنی، فعالیت ذهنت را محدود کن به کاری که در همین لحظه مشغول انجام دادن آن هستی. وقتی ذهنت مدام اینسو و اونسو پرسه بزند، مجالی برای بیان خودت نداری. اما اگر فعالیت خود را محدود به کاری کنی که اینجا و اکنون آن را انجام میدهی، قادر خواهی بود سرشت راستین خود را بهطور کامل ابراز کنی.
شونریو سوزوکی در کتاب «ذهن ذن، ذهن آغازگر» میگوید: «ژاپنیها این مفهوم را ایچی گیو زامایی یا سمادی تکعملی نام نهادند. سمادی یا همون زامایی یعنی تمرکز و ایچی گیو یعنی تمرین واحد.»
اگر نمیتوانی همیشه و در همهی کارهایت اینگونه باشی، تصمیم بگیر هر روز فقط یک کار را با حضور و تمرکز کامل انجام دهی و ایچی گیو زاماییرا تمرین کنی. لازم نیست کار عجیبوغریبی را انتخاب کنی. بسیاری از استادان ذهنآگاهی و مدیتیشن توصیه میکنند، زمان انجام دادن کارهای روزمرهات تمرین کنی تا حضور در زندگی تو جاری شود.
امروز کاری را با حضور و تمرکز کامل انجام دادی. اگر جوابت منفی است، همین حالا دستبهکار شو و برای تمرین برنامهریزی کن. امروز ایچی گیو زامایی را در چه کاری تمرین میکنی؟