ویرگول
ورودثبت نام
سوسن چراغچی
سوسن چراغچیفقط نویسنده
سوسن چراغچی
سوسن چراغچی
خواندن ۵ دقیقه·۳ سال پیش

باز هم همسایه

در مجاورت خانه ما گنجشکی زندگی می کند.

همان همسایه قدیمی که پیش تر در همین صفحه راجع به او نوشته ام .

شاید هم این یکی، بچه یا نوه و نتیجه او باشد.

حالا هر چه یا هر کسی که هست این گنجشک هم با ما رفیق است.

می پرسید چرا؟

چون خانه اش را بالای دیوار خانه ما ساخته

و همیشه تا پشت پنجره ما واقع در طبقه سوم و بالاتر از همه درختان بلندبالای کوچه می آید و روی اسپیلت می نشیند و آواز می خواند.

در واقع با آواز و جیک جیک و اصوات نامفهوم خود، اعلام وجود می کند تا به یادمان بیاورد که این پرنده ها چشم امیدشان بعد از خدا به ما آدم هاست تا برای شان پشت پنجره های مان غذایی بریزیم .

و به محض این که دانه ها را ریختیم کبوترها پیدای شان می شود.

گاهی به شوخی با خود فکر می کنم شاید این گنجشک، بچه مرشد کبوترهاست و در خدمت آن ها. اوست که با جیک جیک خود جلب توجه می کند و وقتی غذا ریخته شد می رود تا کبوترها بیایند و از خود پذیرایی کنند.

به هر حال گنجشک هم بی بهره نیست و از آن دانه ها سهم روزی خود را بر می دارد و این قصه هر روز ماست.


با این وجود و با همه این رفاقتی که بین ما هست، گنجشک، گنجشک است.

به هر حال از آدمیزاد می ترسد و قاعده درستش هم همین است.

به همین دلیل است که همیشه مراقب هستم که وقتی گنجشک پشت پنجره آمد و روی دستگاه اسپیلت نشست و شروع به آواز خوانی کرد، پنجره را باز نکنم تا فراری اش ندهم .

اما امروز اتفاق نسبتا تازه ای افتاد .

از قبل پشت پنجره باز رفته و بیرون را نگاه می کردم اما غرق در اندیشه بودم.

شاید هم حالی شبیه مراقبه داشتم.

از آن حالت هایی که انسان هم در جای خود هست و هم نیست.

نمی دانم.

اما هر چه بود ثابت و بی حرکت کنار پنجره ایستاده بودم.

در این لحظه و کاملا ناگهانی، گنجشک آمد و همان جای همیشگی، روی اسپیلت نشست.

فکر کردم مرا ندیده وگرنه نمی آمد.

ناگهان گنجشک مرا دید و چقدر هم نزدیک!

برای یک لحظه ما دو نفر ، چشم در چشم به هم نگاه کردیم.

گنجشک نوکش را نیمچه باز کرد تا جیک جیکی بکند اما گویا پشیمان شد، دوباره دهانش را بست و باز بیصدا به چشمانم خیره شد.

من هیچ تکانی نخوردم و گذاشتم که گنجشک فکر کند مجسمه ای چیزی هستم.

یا شاید هم عضو ثابتی از طبیعت.

از آن مخلوقات بی حرکتی که پرنده ها هیچ مشکلی با آن ها ندارند زیرا خطری برای شان ندارد.

مثلا درخت که اگرچه باد شاخه هایش را تکان می دهد اما پرنده ها به حکم غریزه و یا حکمت پرنده ای می دانند که در این نوع حرکت، خطری متوجه آن ها نیست.

حتی مترسک. با این که کشاورزان خودشان را گول می زنند اما به نظر من گنجشک ها راجع به این آدم پوشالی هم بینش لازم را دارند و می دانند مترسکی بیش نیست.

فکر کردم بی حرکت بودن من هم بی نتیجه نبود و در حالی که گنجشک مستقیم به چشم هایم نگاه می کرد، از جایش تکان نخورد و به نگاه کردن ادامه داد.

در این حال مطمئن شدم که مرا به شکل یک شیء ثابت و بی خطر دیده که از آنجا پرواز نکرد .

با این وجود یک چند ثانیه که گذشت در حالی که هنوز نگاهم می کرد، چند بار در جای خود ریز ریر پر زد و روی اسپیلت جابجا شد. انگار هنوز شک داشت اما چند ثانیه ای سر جایش ماند که البته با توجه به ترسی که گنجشک ها از انسان متحرک پر خطر دارند، همین چند ثانیه هم، مدت زیادی بود.

سرانجام پس از چند بار این پا و آن پا کردن از روی اسپیلت پر زد و رفت.

بعد از رفتن گنجشک ، فکر کردم که شاید از ابتدا در اشتباه بودم.

ما آدم ها از روی تکبر و خودبزرگ بینی فکر می کنیم از همه چیز آگاهیم.

مثلا راجع به حیوانات خیلی چیزها می دانیم.

و باز مثلا راجع به همین پرنده ها یا گنجشک ها می اندیشیم، کنش ها و رفتار آن ها بی معنی و خالی از هر گونه قصد و غرضی است. واکنش آن ها فقط و فقط از روی ترس و برای گریز است.

آن ها از زندگی بیشتر از هرچه مربوط به خوراک و جفت و لانه و جوجه پروری و پرواز و خواب بموقع شبانگاهی است چیز دیگری نمی فهمند.

اما از کجا معلوم؟

شاید این همسایه از اول هم مرا به چشم یک مجسمه یا عضو ثابت بی خطر طبیعت ندیده بود.

آن نگاه های پی در پی، نمی توانست بی معنی باشد.

شاید از اول هم مرا می شناخت و وقتی که به چشم هایم زل زده بود، داشت یک آشنا را می پایید.

از شما چه پنهان، وقتی با آن چشم سیاه شبیه مهره تسبیح، به چشم هایم نگاه کرد و نوکش را باز کرد تا چیزی بگوید، این اندیشه نه به ذهن، بلکه در قلبم درخشید.

اما باز و مثل همیشه ذهن تنگ بین بشری، مداخله کرد و استدلال تراشید که نه ...این تنها یک رفتار معمولی گنجشکی بود و بس.

با این وجود ، هر قدر هم که این رفتار گنجشک منطقی باشد، ذهن منطقی هنوز دلیلی برای آن سکوت و نگاه چشم در چشم و این پا و آن پا کردن امروز گنجشک نیافته است.

سوسن چراغچی

دهم اردیبهشت 1402



نمی دانم از کی و چرا گنجشک ها را دوست دارم. در این صفحه راجع به آن ها زیاد نوشته ام.

همسایه ، زنجیره ادراک و عشق، گنجشک ها و قلب گنجشکی و

البته جیک جیک که داستان متفاوتی دارد.

۸
۱
سوسن چراغچی
سوسن چراغچی
فقط نویسنده
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید