ویرگول
ورودثبت نام
سوسن چراغچی
سوسن چراغچیفقط نویسنده
سوسن چراغچی
سوسن چراغچی
خواندن ۴ دقیقه·۴ سال پیش

قلبِ گنجشکی




*چیه نشستی دوباره زل زدی به اونجا. کو جنب و جوشت؟

مگه یادت رفته اگه جَست و خیز نکنی، بالهات خشک میشند پرهات می ریزند؟


**نه. یادم نرفته. یک کم دیگه می نشینم اگه نیومدند پر بزنیم بریم...


* اصلا چرا تو چند وقته میخکوب شدی به اون دو نفر؟ آدمند دیگه... فرقی ندارند با بقیه .


** آدمند دیگه؟! مثل اینکه یادت رفته بار اول که اومدند روی نیمکت نشستند خودت هم چقدر ذوق کرده بودی چقدر دوروبرشون پریدی از این ور به اون ور.


* آره خیلی از این ور به اون ور پریدم، این درست. اما یک بار که بیشتر نبود. تازه گنجشکم و همیشه جست و خیزم به راه . اما تو چی؟ چند روزه ول کن اون دو تا آدم نیستی. به جای پریدن و پر زدن ، مدام می نشینی خیره میشی به اون نیمکت...


**آخ ...یادم نیانداز که دلم غنج میره از فکر اون نیمکت و آدمهایی که روی اون نشسته بودند سرگرم خودشون بودند بی خیال دنیا. هر چی ما گنجشک ها سرو صدا کردیم، جیک جیک کردیم، پر زدیم، انگار نه انگار...غرق بودند در نگاههای خودشون، حرف ها و سکوتشون...

چه دیدنی بود...

یادته چه هوای شیرینی دوروبرشون موج می زد؟ نصیبش به ما گنجشکها هم رسید.خوب هم رسید. توی اون حال و هوا یک دل سیر عشق کردیم...


*آره حق با توست...عشق کردیم.

اگه عشق نباشه که ما زودتر از اینها مردیم و تموم شدیم.

آدمها فکر می کنند ما به آب و دون اونها زنده ایم در حالی که خوراک ما عشقِ اونهاست.


**یادته رفیق؟

یادته اون دوتا چقدررر به هم نگاه می کردند و از تابش نگاه هر دوتاشون، هوای نمزده از بارون گرم می شد و موج بر می داشت، می اومد سمت ما؟ انگار که امواج دریا. موج در موج پشت سر هم.

دریا بود اون روز ...

دریا...


* دریا؟ دم دمهای غروبه خوابت گرفته انگار. این حوالی که هرگز دریا نبوده.


**نه این حوالی دریا نبوده ...اما مثل این که یادت رفته که ما گنجشک ها به زنجیره حیات وصلیم؟

زنجیر، حلقه به حلقه می چرخه و می چرخه تا می رسه به ما.

ما هم با حلقه هاش می چرخیم و می گردیم از این سر دایره هستی تا اون سر.

انگاری بازی چرخ و فلک.

هر روز یک جا و یک شکل...

یک روز گنجشکیم روی این درخت چنار توی این پارک.

روز دیگه کار و بارمون با دریاست در لباس مرغ دریایی.

اما همیشه پرنده...

اقبال من و تو رو به بال و هوا دوخته اند برای همیشه.

آره...من دریا رو دیده ام.یک جاییه پر از آب.

آب هم از جنس همین هواست.

منتهی یکی رو میشه دید، یکی رو نه... اما میشه نفس کشید.

میشه گرما و سرماش رو حس کرد.

هوا هم احساس داره.

حس عاشقانه رو می فهمه.

مثل آب موج بر می داره از نفس گرم آدمهای عاشق...

راستی رفیق، قیافه هاشون رو یادت هست؟

زن و مرد بودند.


* هه...زن و مرد!

آدمها همه شون یکی اند با یک شکل و قالب ولی برای خودشون اسم می گذارند که به خودشون و همدیگه ثابت کنند با هم فرق دارند.

اسم یکی رو میگذارند زن و اسم یکی دیگه رو می گذارند مرد!


**اما یک تفاوتهایی هم هست. درسته روحشون یکیه که تکثیر شده و انگار هر قطره از یک چشمه حیات رو در یک بدن گذاشته اند.ولی قلبهاشون با هم فرق می کنه.

قلب یکی بزرگتر و قلب یکی کوچکتر.

از روی طپش قلب آدمها میشه به تفاوتهاشون پی برد.

قلب این دوتا کوچک بود آخه مثل هم می زدند.

تند و پرهیجان.

مثل قلب ما گنجشک ها.

قلب هر چی کوچکتر باشه تندتر میزنه و عاشقانه تر...

ته قلبشون نوری سوسو می زد مثل شاخه طوبی...

قشنگ میشد فهمید سعادت اون دوتا به عشق بنده...

آخ که چه شاد بودند...


* معلومه تو هم عاشق شدی. خورشید داره میرسه به پشت کوهها.

سر به بال بگیر ...

دیگه چیزی نگو و بخواب.


**می خوابم.

ولی باز منتظر می مونم تا برگردند دوباره یک روز همین جا.

زیر این درخت چنار.

روی این نیمکت...

بنشینند و به هم نگاه کنند.

از طپش قلبهاشون، هوای اطرافشون موج برداره.

یک موج شیرین.

شیرین مثل عسل...


*دوباره هذیون می گی، رفیق...عسل؟


**یادت رفته رفیق.

ما گنجشکیم به زنجیره حیات وصلیم.

هر روز در یک حلقه یک زمان و مکان.

یک روز در لباس گنجشک، روزی در لباس زنبور عسل.

ولی هر بار پرنده...

بخت و اقبال من و تو همیشه به بال و هوا بنده...


* دیگه بخواب رفیقم....

بخواب.

تا فردا...


**آره تا فردا.

وعده ما همینجا پای این درخت چنار...

روی نیمکت خاموش...

خدا کنه وقتی برگشتند، بارون بباره...


سوسن چراغچی

30 خرداد 1396

برداشتی از نوشتار گنجشک ها که در همین صفحه منتشر شده است.

۵
۲
سوسن چراغچی
سوسن چراغچی
فقط نویسنده
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید