
شروع ورزش برای کسی که بهش عادت نداره سخته ، چه برسه وقتی که وارد دوران میانسالی میشی و یه مدت طولانی هم رژیم ضد هر گونه ورزش و تمرین مناسب داشتی. من هفته پیش برای رسیدن به یه قرار کار مجبور شدم یه مقدار بدوم و تازه اونموقع بود که فهیمدم اوضاع جسمیم چقدر ناجوره. شب پیش خودم فکر کردم با این اوضاع تا یه مدت دیگه هزار جور مریضی میاد سراغم. باید یه کاری میکردم ، ولی با توجه به شناختی که از خودم دارم می دونستم آدم باشگاه رفتن نیستم.
به توصیه یکی از دوستان که یه باشگاه خونگی درست کرده اقدام به تهیه چند تا وسیله از جمله دمبل ، کفپوش تاتامی و مت یوگا کردم . یه سری وسایل دیگه هم ازش قرض کردم. الان 3 روزه که هر روز نیم ساعت تمرین می کنم و بدن درد داره می کشتم. راستی خاک روی ترد میل هم گرفته شده . ترد میل بیچاره حسابی نیاز به روغن کاری داشت. فکر کنم قشنگ دو سالی بود که روشن هم نشده بود.ولی الان حسابی روغن کاری شد و آماده استفاده.
الان که دارم این پست رو میذارم بدنم کوفته و داغونه. انگار دیشب تا صبح منو کردن تو گونی و دو سه نفز زیر مشت و لگد تا می خوردن زدنم. الان هم موندم که برنامه تمرینیم رو ادامه بدم یا نه . شاید امروز رو استراحت کنم ، ولی می خوام خودم رو مجبور کنم که ولش نکنم. فکر کنم اگه یه ماه رو یه برنامه تقزیبا مرتبی ورزش کنم برام تبدیل به یه عادت شه و طبیعتا از فشارش هم کم شه . البته ناگفته نمونه باید حواسم به غذا خوردنم هم باشه چون حس می کنم اشتهام داره بیشتر میشه .
فقط خواستم بگم تا دیر نشده شروع کنید ، زود دیر میشه. من برم یه میلک شیکی چیزی بزنم تا بعد .