وسایل الکترونیکی هر روز هوشمندتر میشوند؛ ما از ساعتهای هوشمند استفاده میکنیم که نه تنها به ما میگویند ساعت چند است، بلکه به ما اطلاع میدهند که به اندازه کافی ورزش کنیم و در عین حال از آخرین اخبار رسانههای اجتماعی خود مطلع میشویم. علاوه بر این دوست داریم در خانهای هوشمند زندگی کنیم که بتوانیم وقتی در خواربارفروشی هستیم، بررسی کنیم که آیا هنوز شیر در یخچال داریم؟ یا اینکه سیستم گرمایشی را از راه دور کنترل کنیم تا از سر کار به خانه گرم و دنج خود برمیگردیم و همچنین از پارکینگ هوشمند جهت حمل و نقل راحتتر استفاده کنیم.
همه این برنامهها یک چیز مشترک دارند؛ همه دستگاههای موجود در این برنامهها از طریق «اینترنت اشیا» (IoT) به هم متصل میشوند. البته اینترنت اشیا چیزهای بیشتری از برنامههای خانه هوشمند وجود دارد و علاوه بر خانه میتوانیم یک شهر هوشمند داشته باشیم.
افزایش تعداد وسایل نقلیه در شهرهای بزرگ و کمبود فضای پارک منجر به مشکلاتی مانند ازدحام، آلودگی و عصبی و ناامید شدن رانندگان میشود. این شرایط به ویژه در زمانهای اوج مصرف که ترافیک در شدیدترین حالت خود میباشد و یافتن یک جای پارک خالی تقریبا غیرممکن است، میتواند شرایط را بدتر کند. این یکی از بحرانهای شهری قرن بیست و یکم است و نوآوریهای زیادی با بهکارگیری تکنولوژی و فنآوریهای به روز برای حل آن ایجاد شده است.
سیستمهای پارکینگ هوشمند، با تکیه بر تجزیه و تحلیل و پردازش دادههای زمان واقعی (real-time) جمعآوریشده توسط فنآوریهای مختلف تشخیص خودرو، عنصر کلیدی این نوآوریها هستند. با استقرار چنین سیستمهایی میتوان زمان پارک و انتشار گازهای گلخانهای را کاهش داد و میتوان با تجزیه و تحلیل دادههای پارکینگ اطلاعات ارزشمندی در اختیار اپراتورهای پارکینگ قرار گیرد.