همه ما در قرن بیست و یکم زندگی میکنیم، قرنی که اسم عصر اطلاعات را به دوش میکشد و در هیچ یک از دورههای تاریخ زندگی طبقه متوسط (که اکثریت هر جامعهای را تشکیل میدهد) هیچوقت تا به این حد مرفه نبوده، اما این عصر اطلاعات به ما زندگیهای پر زرق و برق و کلی اضطراب را تحمیل کرده و ما نمیدانیم که ساده کردن زندگی و حذف اضطراب چگونه است؟ گاهی وقتها حتی چیزی برای استرس و اضطراب وجود ندارد اما ما بی دلیل مضطربیم! حالا ببینیم چرا اینطور است؟

وقتی جشن تولد بچه است مهمانها میآیند و با خودشان کلی کادو میآورند، بچه با هم سن و سالهایش مشغول بازی میشود، با آهنگ شاد میشوند، مراسم کیک خوردن میرسد بعد هم نوبت به باز کردن کادوها میرسد و در تمام این مدت همه جا پر از سر و صدای بچهها و آدم بزرگهاست و ناگهان بچه شروع به گریه کردن میکند، اما چرا ؟
یک مادر پدر خوب میدانند که این حجم از هیجان برای بچه عاصی کنندهست و او احتیاج دارد که برود و لالا کند! چرا که ذهن بچه نیاز دارد بخوابد تا این همه اطلاعات و اتفاقی که در طول جشن افتاده را تحلیل و بررسی کند، ما متاسفانه نمیدانیم که علیرغم اینکه بزرگ و بالغ شدیم اما هنوز آن بچه در درون ما هست.

در طول هفته هر شب دورهمی داریم، 12 تا جلسه تنظیم میکنیم که اکثر آنها نیاز به آمادگی دارند، چهارشنبه شب یک پرواز داریم به پایتخت کشور همسایه و فرداش برمیگردیم، سه تا فیلم میبینیم، 6 تا روزنامه میخونیم، 6 بار ملافه عوض میکنیم، 8 وعده سنگین بعد از ساعت هشت شب میخوریم و 30 فنجون قهوه مینوشیم؛ بعد متعجب میشویم که چرا اینقدر نگرانیم زندگی آرومی نداریم؟ فراموش نکنیم که آن بچه هنوز در ماست.
اضطراب التماس منطقی و خشم آلود ذهن ماست تا آنکه انقدر به مغزمان فشار نیاوریم و زندگی را بیش از این پیچیده و دشوار نکنیم، مدیریت اضطراب یعنی مدیریت یک زندگی برای رسیدن به آرامش.
شش راهکار برای ساده کردن زندگی و حذف اضطراب
آدمها وتعهداتمان را کاهش دهیم، از لحاظ نظری اینکه با افراد زیادی ارتباط داشته باشیم و با همهی آنها صمیمی باشیم بسیار خوب است اما از نظر روانشناختی همچین چیزی ممکن نیست و با شلوغ کردن خودمان و تعدد ارتباطاتمان خودمان را از پا درمیاریم. فیلسوف معروف آلمانی، نیچه، یک عبارتی دارد که اگر چه خالی از بحث نیست اما کمابیش در تمامی دورهها درست است: "انسانها دو دسته اند، بردگان و آزادمردان، هر آنکس که صاحب دو ثلث از روز خود نیست برده است، خواه سیاستمدار، خواه بازرگان و هر فرد معمولی". شاید از به شکل تئوری ما بتوانیم خیلی از کارها را در طول یک روز انجام دهیم اما از نظر روانی اینکار آسایش را از ما خواهد گرفت.
خواب، کلی خواب. یک خواب خوب دست کم 7 ساعت در شبانه روز و به صورت منظم است، اگر اینطور نباشد نباید تعجب کنیم که به فروپاشی نزدیک بشویم. لازم نیست کلی پول دربیاوریم، طلاق بگیریم یا محل زندگی خود را تغییر دهیم، برای کسب آرامش بیشتر، به خواب خوب و کافی قبل از همه اینها احتیاج داریم.
شاید ندانید، اما وقتی که گوشیهایمان را چک میکنیم کلی مواد شیمیایی در بدن ما ترشح میشود که اغلب آنها بیماریزا هستند! چک کردن مدام اخبار ما را از پا درمیاورد. هیچوقت در تاریخ، اخبار به این میزان دردسترس نبوده، همیشه اخبار کالایی گران بود و در دسترس همگان نبود اما این روزها به لطف سایت ها و شبکههای اجتماعی اخبار تقریبا رایگان است و رسانههای خبری از نیاز و حق ما در مورد دانستن میگویند، اما نیاز و حق ما برای ندانستن چی میشود؟
ما در مورد 90 درصد اخباری که در طول روز میشنویم هیچ اراده و مسئولیتی نداریم و این عدم توانایی نسبت به ناگواریهای دنیا فقط به ما ضربه روحی وارد میکند.

تا حالا چند بار شده که روز شلوغ و خسته کنندهای داشتید و آمادهاید تا بیهوش شوید اما به محض اینکه سر بر بالش میگذارید کلی فکر و اضطراب سراغتان میآید و شاید ساعتها به خواب نروید؟ اضطراب و بیخوابی انتقام ذهن ماست برای همه فکرهایی که نکردهایم، برای همین نیاز است که گاهی با کاغذ و قلم روی تختمان لم بدهیم و به فکر کردن بپردازیم، به سه چیز باید فکر کنیم: اول آنکه چه چیزی مرا مضطرب کرده است؟ دوم آنکه چه چیزی موجب درد و رنج من میشود؟ سوم چه چیزی برای من هیجان انگیز و جذاب هست؟ ذهن ما دورهای نیاز به غربالگری دارد و به طور میانگین هر یک ساعت زندگی، ده دقیقه غربالگری نیاز دارد.
مشهور شدن، نفر اول شدن، ثروتمند شدن و... خوشایند و جذاب است اما شاید اگر فقط عاقل و مهربان باشیم دستاورد بزرگتری را بدست آوردیم. کمال گرا بودن میتواند ما را تبدیل به یک شبح سرگردان کند که قصد دارد همه کار کند. شاید تصمیم بگیریم که دنیا را فتح نکنیم و فقط یک زندگی خوب داشته باشیم، یک زندگیای به دور از سر و صدا. داشتن یک زندگی آرام لزوما به این معنا نیست که ما عقب نشینی کردهایم، فقط نشان آن است که دریافتیم که در زندگی چیزهای مهمتری وجود دارد. فاصله گرفتن از رقابت حیاتی و هیجان تا یک جایی مطلوب است و از یک جایی به بعد کشتنده میشود، سخت کوتاه، خرد واقعی در سادگی است.