میخواهیم در مورد ۶ کابوسی که کارفرمایان در محیط کار و در تعامل با کارکنان خود دارند را معرفی و بررسی کنیم
کارفرمایان هم انساناند. فراتر از آن نقابهای مدیریتی و تصمیمهایِ سردِ عددی، آنها هم با ترسهایی زندگی میکنند که باعث میشود محافظهکارانه عمل کنند؛ ترسهایی که هیچوقت در جلساتِ رسمی دربارهاش حرف
نمیزنند.»
۱.کابوس «فرارِ استعدادها» (هزینه جایگزینی)
برای کارفرما تعهد کاری کارمند مسئله بسیار ارزشمند و مهمی است . کارفرما قرار است روی این کارمند حساب باز کند و سرمایه گذاری کند
ما در سرمایه شرکت هیچ گاه کارمند را به عنوان سرمایه حساب نمی کنیم بلکه آنرا یک هزینه می بینیم در حالی که کارمندان هم سرمایه شرکت هستند
چرا میگوییم کارمندان سرمایه هستند؟
زیرا کارمندان کسانی هستند که با اتکا به فعالیت آنها و پشتکارشون و مهارت ها شون میتونن برای شرکت سود آوری کنن
ما سه دسته منابع داریم منابع مالی منابع مادی منابع انسانی
همونطور که ما با پول خود ( منابع مالی ) ابزار تهیه ، کالا و ماشین آلات ( منابع مادی) تهیه و برای کار کردن و سودآوری و درآمد زایی استفاده میکنیم و اینها منابع مادی و مالی ما هستند منابع انسانی هم داریم که کارمندان ما هستند
پس کارمندان هم سرمایه شرکت هستند که میتوانند سود آوری انجام دهند .
خروج و استعفای کارمند خود هزینه ای دارد و علاوه بر آن قطع سود آوری و درآمد زایی دارد بنابراین یوی از کابوس های کارفرمایان این است که افراد کلیدی و کمکی ، درست در لحظهای که شرکت به آنها تکیه کرده، استعفا میدهند.
او نگرانِ هزینههای پنهانِ جایگزینی (Cost per Hire) و توقفِ پروژههاست و آشوب و مشکلاتیست که با رفتن آن کارمند ایجاد میشود ؛ ترسی که باعث میشود همیشه در وضعیتِ «آمادهباش برای ترکِ ناگهانی» باشد.
۲. کابوس «ضررِ خالص» (تلاشی که پول نمیشود)
این دغدغهی کلاسیکِ حسابداری است: حقوقها پرداخت میشود، هزینههای جاری بالاست، اما «خروجی» در ترازنامه به سود تبدیل نمیشود. کارفرما شبها نگران است که آیا این هزینهها در حال هدر رفتن هستند یا واقعاً دارند چرخِ شرکت را به جلو میرانند؟
گاهی هزینه هایی که کارفرمایان می کنند اثرات و سود آنها تا زمانی که دیده بشوند زمانی را نیاز دارد که در طی این مدت کارفرما مدام نگران است که مبادا این هزینه باعث ضرر شود
گاهی هزینه در جای درست صورت نمیگیرد که منجر به ضرر است و گاهی هزینه به مقدار لازم برای سودآوری انجام نمیشود که بی ثمر است و گاهی هزینه در جای درست به مقدار مناسب انجام میشود و سودآور است و گاهی هزینه بیش اندازه صورت می گیرد که هم ضرر است و هم هزینه های دیگری را در پی خواهد داشت
هزینه حقوق را باید به فرد درست و به اندازه مناسب بدهی تا سودآوری انجام شود و اما تراز نامه ، در تراز نامه حسابداری همانطور که گفتیم چون ماهیت هزینه بدهکار ست و ماهیت درآمد بستانکار وقتی هزینه های پنهان و سود های پنهان محاسبه نشوند متوجه نمیشویم که کامند برای ما چقدر سودآوری داشته
در پستی های دیگر در مورد تبدیل هزینه به سود ، سود پنهان و هزینه پنهان و ضرر پنهان صحبت خواهیم کرد
۳. کابوس «نقابِ اقتدار» (هزینه تنهاییِ تصمیمگیرنده)
مدیرِ مجبور است همیشه نقشِ «ستونِ محکم» را بازی کند تا تیمش نترسد، اما در درون، زیر بارِ فشارِ تصمیماتِ حیاتی له میشود. او میترسد که اگر ضعفِ کوچکی نشان دهد، کلِ ساختارِ قدرت و دیسیپلینِ سازمان فرو بریزد.
مدیران هم دچار بدهی ، قرض ، وام ، مسائل خانوادگی و مشکلات جسمی و روحی و روانی و حتی عاطفی هم میشوند
آنها هم انسان اند .
اگه میبینیم که سخت و خشک و سرد رفتار می کنند دلیل بر شکننده نبودنشان نیست دلیل بر بی نقص بودنشان نیست
آنها محکم رفتار می کنند اما مشکلات را هم دارند
۴. کابوس «چشمهای همیشه بیدار» (هزینه بیاعتمادی)
او میترسد که اگر لحظهای نظارتش را کم کند، کارمندان سوءاستفاده کنند و کارها معطل بماند. این وسواسِ کنترل، کارفرما را به یک «زندانبان» تبدیل میکند که به جای استراتژیچینی، تمامِ انرژیاش را صرفِ چککردنِ جزئیاتِ بیهوده میکند.
یک کارفرما وقتی مدیران خوب استخدام نکند نمیتواند انتظار داشته باشد تا کارمندان خوبی داشته باشد وقتی رئیس هر بخش به خوبی استخدام نشود کارمندان زیر دست آن هم به همان اندازه دچار افول می شوند
یک کارفرما در وهله اول بای
د خود رفتار صحیح داشته باشد تا مدیران الگو بگیرند و مدیران خوب الگو کارمندان خوب میشود و این کلیشه قدیمی《 اون که رئیسه این کار رو میکنه منکه کارمندم مهم نیست 》برداشته میشه
رفتار تک تک کارمندان در هر جایگاهی بر سازمان و فرهنگ سازمانی تاثیر گذار است قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود
وقتی ساختار منسجم و نظامند نداشته باشند نمیتوان انتظار نظم و انضباط و تعهد کاری را داشت
این کار هم راهکار هایی دارد برای مثال یک انتظاراتی تعیین و هنگام استخدام توافق شود دوم مدیرانی برای نظارت باشند و سوم سیستم پایش عملکرد داشته باشند
یک کارفرما نمی رسد به همه کار ها برسد و کارایی شرکت و سازمان پایین می آید بنابر این باید افراد مناسب و مسئولیت پذیر را برای تقسیم وظایف و سهولت کار ها استخدام کرد این خود هزینه ای پنهان و سودی پنهان است که این سود در زمان و عملکرد و آرامش روانی و عاطفی و کاهش فشار کاری کارفرما در حسابداری حساب نمی شود
۵. کابوس «تنهاییِ استراتژیک» (شکافِ درک و چشمانداز)
او در رنج است چون میبیند کارمندانش، «چراییِ» تصمیماتِ او را نمیفهمند و آن را فقط «دستوراتِ خشک» میبینند. کارفرما کابوس میبیند که چطور با وجودِ داشتنِ ایدههای بزرگ، به دلیلِ نبودِ همدلی، در اتاقش تنها مانده و هیچکس همراهِ او نیست.
گاهی کارفرما آرزو های خود را دفن می کند چون همراه ندارد په بسا خوب است که هدف شرکت و مسیری که کارفرما آرزوی رفتن آنرا دارد در هنگام استخدام مطرح شود تا موافقت و همکاری کارمند گرفته شود تو هم کارمندان با رضایت کار کنند و هم کارفرما بتواند راحت تر همدل و همکار پیدا کند
بهتر است کار فرما مدیرانی داشته باشد که با او هم عقیده اند و هدف کارفرما را هدف خود میبینند وقتی لحظه ای عینک کارفرما را بزنیم بهتر میتوانیم او را درک و همراهی کنیم
۶. کابوس «سپرِ بودن» (مسئولیتِ تضامنی)
در هر بحرانِ قانونی، مالیاتی یا بیمهای، کارفرما میداند که اولین کسی است که «تیر» میخورد. او شبها نگران است که آیا سیستمِ تحتِ فرمانش، آنقدر منسجم هست که در طوفانهایِ قانونی، او را تنها نگذارد و سپرِ بلایِ خودش نشود؟
گاهی باید کارمندان نه فقط به ترس از اخراج بلکه به عواقب آن کار برای کارفرما فکر کنند
کارفرما برای تک تک کارمندانش باید پاسخگو باشد و مسئولیتی سنگین دارد که قابل دیدن نیست
او باید نگران این هم باشد که اگر روزی سیستم کاری اش دچار مشکل شد کارمندان او را رها نکنند و به او کمک کنند تا همه با هم پیشرفت کنند
پس نتیجه میگیریم که همه کارمندان در هر جایگاهی خود شریک کاری کارفرما هستند
گاهی با تحمل حقوق کم و یا به موقع ندادن برای این که بعدا سودآوری انجام شود و جبران زحمات شود
البته اینها زمانی از سوی کارمند قابل قبول است که بداند کارفرما برای کارش ارزش قائل است و از هیچ تلاشی دریغ نمیکند پس لازم هست هر چند از گاهی کارمندان و کارفرما تجدید عهد کنند و با هم حرف بزنند
کارفرما ها هم باید عینک کارمندان را بزنند و آنها را درک کنند این رابطه دو سویه است و متقابل برای پیشرفت باید هر دو صرف همدیگه رو بشناسند
به نظر شما چه راهکار های دیگری برای رفع این ۶ کابوس وجود دارد ؟ و چه کابوس های دیگری کارفرمایان دارند ؟ راهکار حل آنها چیست ؟