
لینک منبع: Billing by the word, by the hour, or by the project…what to do?
اگر میخواهید بحث شدیدی را در میان گروهی از مترجمان ایجاد کنید کافیست بپرسید: کدام روش قیمتگذاری بهتر است؟ کلمهای؟ ساعتی؟ پروژهای؟ آیا قیمتگذاری کلمهای در حال منسوخ شدن است؟
قیمتگذاری کلمهای یک هنجار تاریخی در حرفه ما است. قیمتگذاری کلمه به کلمه چند مزیت دارد:
این مدل دارای معایبی نیز هست:
قیمتگذاری ساعتی در بسیاری از مشاغل خدماتی حرفهای، امری عادی است. حسابدار، وکیل، و طراح وب من همگی بر اساس ساعت هزینه دریافت میکنند. مساله این است: به هر دلیلی، بسیاری از مشتریان ترجمه در برابر پرداخت نرخ ساعتی، که معادل نرخ کلمهای است که در حال حاضر پرداخت میکنند، مقاومت میکنند. این مساله در مورد بسیاری از مشتریان آژانس من صادق است: اگر من به هنگام ترجمه کلمهای در هر یک ساعت ۷۵ هزار تومان درآمد داشته باشم، آنها برای ویرایش به من ساعتی ۴۰ هزار تومان پیشنهاد میکنند-یعنی که من تنها زمانی که به ازای کلمه پول دریافت کنم برای آنها کار میکنم.
با خطر تحلیل بیش از حد، این پدیده اثر دومینویی دارد. از آنجا که هزینه ویرایش (برای مشتریان آژانس) معمولا ساعتی پرداخت میشود، و این نرخ معمولا از میزان پولی که مترجمان در زمان کار کردن به صورت کلمهای دریافت میکنند کمتر و حتی خیلی کمتر است، به میزانی که پایینتر است، بسیاری از مترجمان با تجربه از ویرایش اجتناب میکنند. به این معنی که مترجمان جدیدتر و کمتجربهتر اغلب به عنوان ویراستار به کار گرفته میشوند که ممکن است ایده خوبی باشد یا نباشد.
قیمتگذاری ساعتی برخی از انگیزههای مرتبط با قیمتگذاری کلمهای را نیز حذف میکند: در واقع انگیزه برای افزایش سرعت با تخصص، اگر به این معنی باشد که شما همان مقدار کار را در زمان کمتری انجام میدهید، از شما گرفته میشود.
روش مورد علاقه من برای قیمتگذاری، پروژهای است. من این کار را با مشتریان مستقیم زیادی انجام میدهم. احساس میکنم:
آیا شما نظری در این باره دارید؟ آیا از قیمتگذاری کلمه به کلمه به سمت روش دیگری حرکت کردهاید؟
این متن با استفاده از ربات ترجمه مقالات ترجمه شده و به صورت محدود مورد بازبینی انسانی قرار گرفته است.در نتیجه میتواند دارای برخی اشکالات ترجمه باشد.