سارا·۳ ماه پیشملال و اینکه دنیا چقدر کم دارهچیزی که این روزا برام تمومی نداره. سمت هر چیزی که میرم میگم بابا اینکه تهش معلومه فلان میشه، بهمان میشه!!!! و همون جاست که سطل آب بی حوصلگ…
سید پرهام مهاجرزاده·۴ ماه پیشسومین دوره نقد روانکاوانهسومین دوره نقد روانکاوانه - نخستین نشست ادبی - 26 تیرماه 1405 - مشهد، کافه کتاب «خانه تجربه» مفاهیم بنی…
سید مهدار بنی هاشمی·۵ ماه پیشقرار با دکتر محمدحسین کرمانشاهی/پنجمین قرار ویرگولی منپنجمین قرار ویرگولی من ..
مرغ ماهیخوار·۵ ماه پیشسلام ویرگول؛ اولین قدم‌ها در فضایی که انگار فقط دو رنگ داردمدت کوتاهی است که به جمع کاربران ویرگول پیوسته‌ام. راستش را بخواهید، قبل از ثبت‌نام، تصورم از اینجا فضایی آرام برای نوشتن، خواندن و تبادل ا…
مرغ ماهیخوار·۶ ماه پیشکافهای که فقط خودت را سرو میکردسهشنبه عصر بود که «سامان» فهمید دیگر نمی‌تواند تظاهر کند. صفحه‌ی مانیتورش پر بود از نمودار و عدد و ایمیل، اما درونش خلأیی موج می‌زد که نمی…
سبا بابائی·۱ سال پیشکافهی من و خانم سیندلم می‌خواهد یک کافه کتاب اینشکلی داشته باشم. یک خانه‌ی قدیمی با وسایل قدیمی. اتاق‌های تودرتو، طاقچه‌هایی با آئینه و شمعدان مادربزرگ‌ها، پر…
سبا محمدیان·۱ سال پیشمستی یا لحظه حال ؟شنیدن یه ترانه از بانو مهستی بهانه ای شد برای نوشتن از ذهن، گذشته ، آینده و حال ! و تجربه های ساده ای مثل اینکه چطور بیایم به زندگی ؟
Nora.sh·۱ سال پیشمیز شماره‌ی چهار:) [داستان کوتاه]میز شماره‌ی چهار هیچ وقت خالی نیست. اولین مشتریهایی که وارد کافه می‌شن پشت آن میز می‌نشینند و آخرین مشتریان همیشه از سر آن میز بلند می‌شوند…
Hani Jahanian·۲ سال پیشدنیا با ساعت من کوک نمیشودحانیه جهانیان _ هفت صبح/ لباس رسمی سفید و اتوکشیده‌اش با شلوار پارچه‌ای مشکی چنان ترکیب رسمی و زیبایی از او ساخته که باعث می‌شود از لباس را…
