شقایق عباسیان·۱ ماه پیششعر آغازسر به بالین حضور، تا کمی آسودگیدست در دستان او تا دمی پالودگیمن قلم را با جهان تعویض نتوانم نمودمن هزاران‌بار از عمق نوشتن زاده گشتم در خل…
MIMETIC·۲ ماه پیشنهمنوشتن رویا توست. پس خواند را واگذار و نوشتن را حتی کلمه ای را آغاز کن. این متن چیزی دیگری ندارد و می‌توانی با خیالی آسوده آن را به حال واگ…
Ģıŋ·۲ ماه پیش[آغاز]درود و عرض ادب به تمام شما عزیزان، این شروعی برای یک راهه، امید است که در این راه، انسان پاک تر شود و در نهایت، جامه‌ی بد خو را وارد جامعه…
parsax x·۱ سال پیشآغاز از هیچدل شکست، نه با فریاد، بلکه با سکوتی که مثل برف نشست. اما جرقه‌ای در شب مانده؛ یادآور اینکه هر خاموشی، آغاز روشن شدنِ درون است. و حالا، دل
بانگرین·۱ سال پیشآیا مادرصدایی در درونم فریاد میزند کمکنیاز به فرار کردن از این سایه ها دارم میخوام افتاب شوم و از تاریکی های دردناک جدا شومنیاز به کسی دارم برایش س…
سرگشته·۱ سال پیشپایانهای پیش از شروع!هر روز در ذهنم موجی از ایده‌ست؛ برای مطالعه، نوشتن، ساختن...از نقد نوشته‌ها و فیلم‌ها، تا پرسش‌هایی درباره زمان و آفرینش.
![[آغاز]](https://files.virgool.ir/upload/users/4932804/posts/pyuk3gpbcshc/6ctsymtw9y9k.jpg?x-img=v1/format,type_webp/resize,w_256/optimize,q_75)
