
خوشبختی برای اکثر ما مفهومی دست نیافتنی است. ما احساس میکنیم که برای تجربهی آن، مسیری سخت و دشوار در پیش داریم. گاهی، خود را سزاوارش نمیدانیم و فاصلهای بیشتر از آنچه که در واقع هست، بین خود و حس خوشبختی میبینیم.
در این مقاله، گزارههای سادهای را میخوانیم که به ما نشان میدهد که با خوشبختی، چند قدم بیشتر فاصله نداریم. چند تمرین و اقدام ساده میتواند ما را به حس خوشنودی برساند و تجربهی بهتری از زندگی را برایمان فراهم سازد.

نویسندهی این مقاله، Brianna Wiest که نامش برای افراد علاقهمند به مطالب حوزهی روانشناسی و خودیاری آشناست. در کارنامهی او، صدها مقالهی پُرمخاطب یافت میشود که در نشریات معتبری همچون فوربس به انتشار رسیده است. علاوه بر مقالات محبوب و پرشمار، کتاب تازهی او در با نام «THE MOUNTAIN IS YOU» در ژوئن سال جاری منتشر خواهد شد.
آنچه در ادامه میخوانید با عنوان «How to Become the Happiest Version of You» در وبسایت مدیوم، رسانهی تخصصی Human Parts منتشر شده است.
ما یک خودی داریم که کنار والدینمان قدم میزند، خودی که به محل کار میرود، خودی که با همسرش وقت میگذراند، خودی که با رئیسش حرف میزند و البته خودی که هنگام تنها شدن با خودمان، بروز میدهیم.
بعضی از جنبههای شخصیتی ما ذاتی هستند، بعضیهای دیگر هم در اثر سازگاری با محیط پیرامون ایجاد شدهاند. تک تک ما جنبههای زیادی داریم.
اعتقاد من این است که خوشبختی یکی از جنبههای ذاتی هر فرد است.
فکر نمیکنم برای خوشبخت بودن نیاز به آموزش داشته باشید. فقط باید واکنشهای خود به آسیبهای روحی، و سازگاریهایی که در پاسخ به دردهای زندگی آموختهاید را فراموش کنید. فکر میکنم باید موانع و آشفتگیهایی که شما را از بیان حقیقت خود، و زندگی اصیل باز میدارد فراموش کنید.
من اعتقاد ندارم که خوشبختی یک اتفاق عجیب یا حالتی از بیخبری سعادتمندانه است. اتفاقاً به نظر من بیشتر صلح، آرامش، توانایی پذیرش اتفاقات و پایدار ماندن است. اما مقاومت، انکار، قضاوت و اضافه بار عاطفی باعث میشود نتوانیم به این نقطه برسیم.
در این مقاله، روش تبدیل شدن به شادترین حالت خودتان را به شما میگویم.
به عبارت دیگر، هیچ چیز را شخصی نکنید. بعضی وقتها تشخیص هدف واقعی افراد واقعاً دشوار است. مخصوصاً زمانی که به نظر میرسد تمام عزم خود را برای آسیب رساندن به شما جزم کردهاند.
واقعیت این است که فرضیات و برداشتهای هر فرد از جهان، منحصر بفرد است.
درواقع وقتی یک نفر را قضاوت میکنیم، در حال حرف زدن درباره خودمان هستیم. آنچه را دوست نداریم و از آن میترسیم یا نمیتوانیم تحمل کنیم بیان میکنیم.
وقتی این مسائل را به زبان میآورید، خود را از گرفتاریهای عاطفی غیرضروری رها میکنید. متوجه خواهید شد کسی که شما را وسط یک روز شلوغ رها کرده، حتماً روز بدی را پشت سر گذاشته است. کسی که از شما متنفر است، درحقیقت به شدت از خودش ناراضی است، نه شما.
درحقیقت با نسبت دادن تمایلات خود به دیگران، سعی میکنید خود را از شر تصورات منفی و درد ناشی از آنها رها کنید.
پیشنهاد مطالعه
به جای اینکه به احساسات خود فکر کنید، تصمیم بگیرید میخواهید چه کسی باشید. روند دست یافتن به هویتی که برای خود تعیین کردهاید، باعث ایجاد احساسات مثبت در شما میشود.
احتمالاً در تعداد انگشتشماری از موارد مهارت بسیار بالایی دارید، به مواردی علاقه دارید و ایدههای خیلی زیادی هم دارید. اما در نهایت، این شما هستید که باید تصمیم بگیرید چه چیزی را دنبال کنید و در این جهان تبدیل به چه کسی شوید. معنای این حرف آن نیست که پتانسیلهای بالقوه خود را محدود کنید، بلکه به این معناست که باید همه توان خود را برای تحقق هدفی که تعریف کردهاید، به کار ببرید.
هیچوقت، هیچ چیز کامل نیست، و البته هیچوقت هم احساس نخواهید کرد که کاملاً آماده هستید. درعوض، باید انتخاب کنید و سپس خود را به مسیر عادی آن زندگی که برگزیدهاید، بسپارید.
اینجا نقطه آغاز پیشرفت شما است.
مشخص کنید که نظرات چه کسانی برایتان ارزشمند است و سایرین را به طور کل کنار بگذارید.
این اعتقاد معروف که نباید به چیزی که دیگران درباره شما فکر میکنند، اهمیت دهید، تا یک حدی درست است. اما بدون شک، باید به اینکه افراد نزدیک در مورد شما چه فکری میکنند، اهمیت دهید. مهم است که شریک زندگی، یا دوستانتان در مورد شما چه فکری میکنند. باید مراقب احساسات افراد نزدیک به خود باشید. باید بازخوردهای آنها را بررسی کنید، چون احتمالاً این کار نتیجه مطمئنتری نسبت به تکیه بر کلام آنها خواهد داشت.
البته نمیتوانید این ارزش را به همه افراد روی زمین بدهید. چند نفر که بیشترین اهمیت را برای شما دارند، انتخاب کرده و فقط به آنها توجه کنید.

هر زمان خواستید دست به انتخاب بزنید، گزینهای را انتخاب کنید که باعث میشود احساس آزادی بیشتری داشته باشید. این کار تقریباً همیشه، درستترین تصمیمی است که میتوانید بگیرید.
وقتی سعی میکنیم زندگی خود را روی درک مردم از زندگیمان، یا دستیابی به هدفهای خاصی مانند رسیدن به درآمد ثابت یا مواردی از این قبیل بنا کنیم، چیزهای خیلی مهمی را از دست خواهیم داد.
به طور کلی، بهتر است گزینهای را انتخاب کنیم که امکانات بیشتری داشته باشد. حتی اگر این گزینه، نیاز به تعهد بیشتری داشته باشد. تعهد و آزادی در تقابل با هم نیستند. درحقیقت یکی از آنها دروازه ورود به دیگری است. وقتی ما به یک مسیر متعهد میشویم، از بیاحتیاطی آزاد میشویم. وقتی به یک فرد متعهد میشویم، از چرخه دلبستگی و طرد شدن آزاد میشویم.
تعهد به آزادی به معنی قطع ریشهها، پرهیز از روابط نزدیک یا عدم حضور مداوم نیست. این کار به این معناست که در درازمدت فرصت بیشتری خواهید داشت. همچنین باعث میشود هر روز احساس کنید که در بهترین حالت خود هستید.
اگر زندگی خود را روی چیزهایی که در کنترل شما نیستند متمرکز کنید، فلج خواهید شد. اگر روی کارهایی که میتوانید انجام دهید متمرکز شوید، درنهایت توانمند خواهید شد.
تقریباً در همه روزهای زندگی خود با این دو گزینه رو به رو میشوید.
وظیفه شماست که چیزهای در دسترس خود را کنترل کنید و تمام تلاشتان را برای آنها انجام دهید. وظیفه شما، مدیریت و تأثیرگذاری بر آن چیزهایی است که در دسترستان قرار دارد. کار شما استفاده از همه چیزهایی است که پیش رویتان است.
این همان کاری است که همیشه به آن نیاز داشتهاید.
کنترل مواردی که در آن توانایی دارید، فقط یک مکانیزم مقابلهای نیست. این کار مسیر زندگی شما را تغییر خواهد داد. به جای تلاش برای یافتن دلایل داشتن احساس خوب، بهتر است شروع به ایجاد دلایلی برای حس خوب کنیم. این کار میتواند نقش مهمی در خوشبختی شما داشته باشد.
پیشنهاد مطالعه
شما حتماً باید به خودتان استراحت دهید. برای تنفس عمیق و لذت بردن از قهوه صبحگاهی وقت بگذارید. زمانی را به پیادهروی در شهر اختصاص دهید. از حمام گرم، نوشیدن یک فنجان چای، یا تماشای فیلم مورد علاقه خود لذت ببرید. همه این کارهای کوچک و ساده، میتوانند واقعاً لذتبخش باشند.
انجام این کارها به هیچ وجه کار غلطی نیست و مانع پیشرفت شما نمیشود. مشکل فقط وقتی ایجاد میشود که زیادهروی کنید. با این وجود، انجام این تفریحات لذتبخش کوچک، برای داشتن احساس خوشبختی ضرورت دارد.
همه ما تمایل داریم فکر کنیم عدم احساس خوشبختی به این دلیل است که همه زندگی ما یک مشکل بزرگ است. درحقیقت، فقط یک مشکل وجود دارد که باعث میشود همه چیز این طور به نظر برسد.
بدهی مالی، عزت نفس، روابط اجتماعی، انگیزه یا... هر کدام از این مسائل ممکن است بزرگترین مشکل زندگی شما باشد. کافیست این مشکل را پیدا کرده و برای حل آن برنامهریزی کنید.
واضح است راهی که برای حل مشکلاتتان پیدا میکنید، باید چیزی باشد که تا پیش از این امتحان نکرده باشید. رویکرد شما باید با گذشته متفاوت باشد. همین اقدام به برنامهریزی برای پرداختن به مسئله، باعث میشود کار برایتان به مراتب قابل کنترلتر و سادهتر شود.
فقط وقتی شروع به انکار احساسات خود درباره زندگی میکنیم، از مسیر خوشبختی خارج میشویم.
ارتباطات خود را شفاف کنید. البته منظور از این حرف بیادبی یا گستاخی نیست. معنای این حرف آن است که باید منظور واقعی خود را توضیح دهید. این حقی است که دیگران (و خودتان) بر گردن شما دارند.
وقتی به دیگران نمیگویید واقعاً چه احساسی دارید، درواقع همه چیز را در خودتان میریزید. بدین ترتیب، درگیر پیشگیری از تحریک موضوعات، جعل واکنشهای طبیعی خود و مدیریت بیش از حد شخصیت خود میشوید. کاری که به شدت خستهکننده است و درنهایت باعث جدا شدن ما از دیگران و خودمان میشود.
افزایش صداقت عاطفی با اطرافیان، برای داشتن احساس خوشبختی ضروری است.
خوشبختی به این معنا نیست که هیچوقت احساس عصبانیت، غم، کسالت و وحشت نکنید، بلکه به این معنی است که بدانید با این احساسات چه کنید.
داشتن یک خروجی که همیشه بتوانید برای بیرون ریختن احساسات خود به آن متوسل شوید، اهمیت بسیاری دارد. یکی از خروجیهای پیشنهادی میتواند تهیه یک دفترچه خصوصی باشد. جایی که میتوانید بدون قضاوت، هر چیزی را که فکر میکنید یا احساس میکنید، آزادانه بنویسید.
این یک دفتر معمولی نیست که وقایع روزانه خود را در آن ثبت میکنید. درواقع این نوشتهها فقط برای سطل آشغال نوشته میشوند و قرار نیست هیچ کسی آنها را بخواند.
اگر نمیتوانید حقیقت را با کسی در میان بگذارید، حداقل جایی برای نوشتن آنها داشته باشید. اگر این کار را امتحان کنید، خواهید دید که تا چه حد از بار فشار عاطفیتان کاسته خواهد شد.
آخرین مورد، البته نه کماهمیتترین: شما نمیتوانید خود را مجبور به داشتن احساس خوشبختی کنید. درحقیقت، قضیه کاملاً برعکس است.
خوشبختی یعنی حالتی از شفافیت عاطفی؛ بنابراین برای رسیدن به این نقطه، باید اول بتوانیم تمام احساسات متناقص با حس خوشبختی را ابراز کنیم.
وقتی خودمان را مجبور به داشتن احساس خوشبختی میکنیم، درنهایت گرفتار همان دام عاطفی میشویم که در ابتدا مانع خوشبختی ما شده بود.
خوشبختی تجربهای است که باید در جریان زندگی به دست آورد. فقط زمانی میتوانیم به این حس دست پیدا کنیم که فعالانه در زندگی حضور داشته باشیم، صادقانه صحبت کنیم، احساسات خود را بیان کنیم و اجازه دهیم این احساس خوب اتفاق بیفتد. بقیه چیزها فقط یک توهم است.
خیلی مشتاقم تا در مورد تجربه شما بشنوم. آیا شما روش دیگری برای ایجاد حس خوشبختی دارید؟ اگر چیزی میدانید که میتواند به من یا بقیه افرادی که این پست را میخوانند کمک کند تا حس خوشبختی بیشتری داشته باشیم در نظرات به ما بگوید
امیدوارم هر روزتان پر از حس خوشبختی باشد.