
سلمان فارسی امیر و فرمانده لشکری بود. در میان مردم آنقدر خود را کوچک نشان میداد که وقتی خدمتکاری به او رسید، گفت: «این کیسه بزرگ کاه بردار و به اردوگاه سلمان ببر.»
وقتی به اردوگاه لشگر رسید، مردم گفتند: «او امیر و فرمانده است.»
آن خدمتکار ترسید و از سلمان عذرخواهی کرد.
سلمان گفت: « به سه دلیل، این کار را برای خودم انجام دادم، نه به خاطر تو، نگران نباش.
اول بخاطر اینکه خودخواهی و غرور از من دور شود؛ دوم به این دلیل که تو خوشحال شوی؛ سوم آنکه مسئولیت خودم را که همان مواظبت از مردم است، انجام داده باشم.
امیر: پادشاه
رعایا: جمع رعیت
حقیر: ناقابل
خادم: خدمتکار
توبره: کیسه بزرگ
تکبر: خود بزرگ بینی
رعیت: جماعتی که در یک سرزمین تابع حکومت باشند.
لیست نمونه سوالات فارسی نهم منتشر شده در انتشارات پدربزرگ دانا: