گلوکوم یا انسداد درونچشمی، یک بیماری چشمی است که در آن فشار داخل چشم بالا میرود و به تدریج باعث تخریب ناپذیرعصب بینایی و کاهش دید در میان سنین بالای ۴۰ سال میشود. این بیماری در صورتی که شناسایی و درمان زودهنگام انجام نشود، ممکن است منجر به از دست دادن بینایی و کوری شود.

علت این بیماری معمولاً اختلال در تنظیم فشار داخل چشم است که باعث ایجاد خراشیدگی و تخریب پارچه عصبی چشم میشود. افراد با سابقه ابتلا به بیماریهای قلبی، فشار خون بالا، دیابت و سن بالاتر از ۴۰ سال از خطر ابتلا به گلوکوم بیشتری برخوردار هستند.
درمان گلوکوم بر اساس نوع بیماری و شدت آن متفاوت است و ممکن است شامل مصرف داروها، عمل جراحی یا هر دو باشد. همچنین، برای جلوگیری از ایجاد این بیماری، میتوانید سالیانه به چشمپزشک مراجعه کرده و فشار داخل چشم خود را اندازهگیری کنید.
علت بروز گلوکوم معمولاً به اختلال در تنظیم و جریان فلوئید داخل چشم برمیگردد. داخل چشم، یک مایع به نام رواناب (آبسیاه) وجود دارد که برای حفظ فشار صحیح داخل چشم لازم است. در بیماری گلوکوم، فشار داخل چشم به مقدار بیش از حد بالا میرود که باعث ایجاد خراشیدگی و تخریب پارچه عصبی چشم میشود.
عوامل خطر ابتلا به گلوکوم شامل:
مدیریت بیماری گلوکوم شامل استفاده از داروهای کاهنده فشار داخل چشم، عمل جراحی و مراقبتهای پیشگیرانه مانند بازدید از چشمپزشک برای سنجش فشار داخل چشم است.
بله، بالا رفتن سن یکی از عوامل خطر بروز گلوکوم است. گلوکوم معمولاً در سنین بالای ۴۰ سال شروع میشود و با افزایش سن، خطر بروز آن افزایش مییابد. در واقع، بیشتر بیماران گلوکوم بالای ۶۰ سال هستند. علاوه بر این، با پیر شدن پارچههای عصبی چشم، قابلیت بازسازی و بهبود آنها کاهش مییابد که میتواند باعث افزایش خطر بروز گلوکوم شود.
به علاوه، فاکتورهای دیگری مانند تاریخچه خانوادگی بیماری گلوکوم، بیماریهای قلبی و عروقی، فشار خون بالا و دیابت نیز باعث افزایش خطر بروز گلوکوم در افراد سنین بالاتر میشوند. بنابراین، برای جلوگیری و کنترل بیماری گلوکوم، باید سالانه چشمپزشک خود را ملاقات کرده و فشار داخل چشم خود را اندازهگیری کنید.