همه ما مهران مدیری را میشناسیم؛ مردی که انگار هیچوقت نمیخوابد! از کارگردانی پروژههای عظیم گرفته تا مدیریت برنامههای پربیننده، او همیشه در خط مقدم است. اما تا حالا از خودتان پرسیدهاید که این حجم از تمرکز، این دقتِ میلیمتری در جزئیاتِ کارگردانی و این استقامتِ بالا در پشت صحنههای طولانی، از کجا میآید؟
بسیاری از ما وقتی نام سریال ماندگار او یعنی «قهوه تلخ» را میشنویم، ناخودآگاه فکر میکنیم او هم حتماً عاشق قهوههای شیرین و پر از پودر کاکائوست! اما حقیقت، احتمالاً خیلی جالبتر (و تلختر!) از این حرفهاست.

ببینید، در دنیای حرفهایها، قهوه دیگر یک «دسر» یا یک نوشیدنی برای خوشگذرانی نیست. برای کسی مثل مدیری که ساعتها باید روی یک سکانس خاص تمرکز کند یا یک فیلمنامه را زیر و رو کند، قهوه یعنی «سوختِ مغز».
اگر بخواهیم از سلیقه شخصی او حدس بزنیم، بعید میدانم او طرفدار قهوههایی باشد که با شکر و شیر، طعم اصلیشان را گم کردهاند. با توجه به شخصیتِ دقیق و بااقتدار او، احتمالاً فنجان او یک اسپرسوی غلیظ و سیاه یا یک قهوه دمی با کیفیت بالا است؛ چیزی که بدون هیچ حاشیه و اضافهای، مستقیماً به مغز بزند و او را برای چالشهای بعدی آماده کند.
جالب است بدانید که شاید نام سریال «قهوه تلخ»، بیشتر از آنکه به طعم قهوه اشاره داشته باشد، به فضای دراماتیک و واقعیتهای تلخ زندگی اشاره کند. اما این دقیقاً همان چیزی است که یک هنرمند هوشمند میسازد: ایجاد یک امضای شخصی.
ما در کافیژورنال معتقدیم که عادات روزانه هنرمندان، بخشی از برندینگ آنهاست. مدیری با آن استایلِ خاص و مدیریتِ دقیقش، نشان داده که حتی در انتخابِ نوشیدنی هم نباید اهلِ «کماهمیت بودن» باشد. او قهوهاش را انتخاب میکند تا تمرکزش را حفظ کند، نه اینکه فقط وقت بگذراند.
در نهایت، وقتی به زندگی پرجنبوجوش مهران مدیری نگاه میکنید، میبینید که قهوه برای او یک «آیین» است؛ آیینِ بیدار ماندن در دنیای خلاقیت. او نشان داده که برای رسیدن به آن سطح از موفقیت، باید هم مثل قهوهی اصیل، قوی، بااقتدار و بدون حاشیه بود.
حالا شما بگویید:
شما هم وقتی میخواهید روی یک کار مهم تمرکز کنید، به سراغ یک قهوه تلخ و غلیظ میروید یا ترجیح میدهید با نوشیدنیهای شیرین حالتان را خوب کنید؟ توی کامنتها برام بنویسید! 👇
نویسنده: محمدرضا لواسانی | کافیژورنال