در دنیای پر زرقوبرق سینما، جایی که نورپردازیها و لباسها تعیینکننده شخصیتها هستند، چیزی وجود دارد که در پشت صحنه، در سکوتِ اتاقهای انتظار یا در میان استراحتهای کوتاه بین برداشتها، نقش مهمی در حفظ آرامش و تمرکز بازیگران ایفا میکند: یک فنجان قهوه باکیفیت.
قهوه دیگر تنها یک نوشیدنی نیست؛ بلکه بخشی از «امضای شخصی» (Personal Signature) آدمهای موفق است. اما وقتی صحبت از ستارههایی مثل محمدرضا گلزار به میان میآید، بحث از یک نوشیدنی ساده فراتر میرود و به بحث «سلیقه و سبک زندگی» وارد میشود.

اگر بخواهیم با نگاهی تحلیلگرانه به شخصیت محمدرضا گلزار نگاه کنیم، با مردی روبرو هستیم که به «اصالت» و «کلاسیک بودن» اهمیت ویژهای میدهد. او از آن دسته افرادی نیست که با ترندهای زودگذر و نوشیدنیهای رنگارنگ و پر از شکر، وقت خود را تلف کند.
در دنیای قهوه، سلیقه او را میتوان در دسته «مینیمالیسم لوکس» قرار داد. تصور میکنیم که قهوه مورد علاقه او، چیزی فراتر از یک نوشیدنی روزمره است؛ چیزی شبیه به یک اسپرسوی غلیظ و غنی یا یک کورتادوی متعادل که طعم اصلی دانههای رست شده را بدون هیچ اضافاتی به نمایش بگذارد.
او احتمالاً به دنبال آن «عمیق بودن» در طعم است؛ همانطور که در انتخاب فیلمهای خود (مانند علاقه به آثار کلاسیک و کارگردانهای بزرگ) دقت و وسواس به خرج میدهد، در انتخاب دانههای قهوه نیز به دنبال اصالت است.
بسیاری از بازیگران تراز اول جهان، قهوه را به عنوان یک ابزار برای «تمرکز» (Focus) میشناسند. برای بازیگری که درگیر جزئیات دقیق یک سکانس است، یک فنجان قهوه با کیفیت، حکم یک وقفه استراتژیک را دارد.
در کافیژورنال، ما معتقدیم که سلیقه قهوه، در واقع بازتابی از نظم ذهنی یک هنرمند است. گلزار با استایلی که همزمان مدرن و کلاسیک است، به خوبی میتواند نماد کسانی باشد که قهوه را نه برای هیجان کاذب، بلکه برای لذت بردن از «کیفیتِ محض» مینوشند.
نظر شما چیست؟
اگر قرار بود قهوه مورد علاقه یک ستاره سینما را بر اساس شخصیتش حدس بزنید، سلیقه شما به کدام سمت بود؟ یک لاتهی ملایم یا یک اسپرسوی قدرتمند و تلخ؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
نویسنده: محمدرضا لواسانی | کافیژورنال