بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ و سلامی چو بوی خوش آشنایی
بعضی از کتابهای خوب هستند که هیچ تخفیفی برای آنها در نظر گرفته نمیشود و هرگز هم در "فروش ویژه" یا "شگفتانگیز" قرار نمیگیرند. مانند این کتاب:

و یک سری کتاب هم هستند که به نظر میرسد قیمت فروش آنها از قیمت تمام شدهی آنها کمتر است. با این وجود تخفیف خوبی برای آنها در نظر گرفته میشود و در فروش ویژه هم قرار میگیرند. مانند این کتاب:

به نظر شما عجیب نیست: در کشوری که ادّعای اسلام و تشیّع دارد کتابهای مذهبیِ نفیس، کم و بیش گران و بدون تخفیف و کتابهایی که هیچ سنخیتی با مذهب و فرهنگ ما ندارند، به قیمت ارزان و با تخفیف خوبی، به فروش میرسند؟! یا آن ادعا کذب است یا یک جای کار میدلنگد! البته اگر به لنگیدن باشد، بدون شکّ بیش از یکجا دارد میلنگد! لنگرداران بسیار و لنگرگیران اندکند!
به نظرم اینجا و شاید خیلی جاهای دیگر دارد یک اتفاقهایی میافتد ولی چون این اتفاقها خیلی نرم و لطیف و زیبا میافتند ما را از عاقبت شومی که در آینده گریبانمان را خواهم گرفت، غافل میکنند. همچون فستفودهای خوشمزهی امروز و سرطانهای دستگاه گوارش فردا! هر چند امروز هم داریم در عاقبت شوم اتفاقهایی زندگی میکنیم که دیروز خیلی نرم و لطیف و زیبا، افتادند. تاکید میکنم: خیلی نرم و لطیف و زیبا!
کودکانِ اندکسال را چه کار است با دنیای مُد و لباس؟!
ناشرِ زیرکِ کتاب، گرانیِ عروسکهای باربی را فرصت شمرده و تصویر چند دختر باربیگون را در کنار تصویر چند مُدل لباس و جواهرات در قالب کتابی تحت عنوان (مُد و لباس) گردآورده و خیلی ارزان روانهی بازار نشر کرده است تا پولی به جیب بزند و در معرفی کتاب هم افاضات فرموده که کتاب برای کودک و نوجوان و گروه سنّی ب و ج است.
بد نیست از گروههای سنّی که پُشت کتابها مینویسند، اطلاعی داشته باشید:
پس ناشرِ فرهنگساز این کتاب برای بچههای دوم تا ششم دبستان در نظر گرفته و چون تصویر روی جلد، تصویر دو دختر است من و شما این کتاب را برای دختر عزیزتان میخریم و از قضا با نظرهایی اینچنینی از خریدمان، ابراز رضایت میکنیم و برای برنده شدن در دیجیکلاب (!)، امتیاز جمع میکنیم:
نظراتی هم نوشته شده بود که نشان میداد کتاب برای کودک و نوجوان نیست:
تک و توک نظر انتقادی (البته نه به گروه سنّی نامناسبِ کتاب، بلکه به اندازهی کوچکِ کتاب!) هم دیده میشود:
حالا مگر این کتاب را برای بچهمان بخریم تا رنگ کند چه اتفاقی میافتد؟
بچهی من و شما، همانطور که این کتاب را رنگ میکند، رنگ میپذیرد. همانطور که این کتاب را رنگ میکند، رنگ هم میشود. او ۹۵ صفحه از کتاب را رنگ میکند ولی کتاب، ۹۵ سال از عمرِ گرانبهای او را رنگ میکند!
تصاویر در ضمیر ناخودآگاه کودک من و شما جا خوش میکنند و به او میگویند که خوشگلم! معیارهای زیبایی و زندگی همینها هستند و لاغیر. کودک ما هم فردا که قد میکشد و بزرگ میشود: اگر نتواند اینگونه لباس بپوشد، خودش را زشت میپندارد. اگر به این کمرباریکی نباشد، خود را زشت میپندارد. اگر چشمانش به این درشتی نباشد، خود را زشت میپندارد. اگر سایر اندامش شبیه به این دختر نباشد خود را زشت میپندارد. پس باید به هر قیمیتی که شده است خود را شبیه به این دختر کند. پس مضطرب و بیتاب به سراغ رژیمهای غذایی سخت، لباسهای عجیب و جراحیهای پلاستیک متعدد میرود ولی باز هم خودش را زشت میپندارد و به هیچ وجه قانع نمیشود و تمام عمرِ گرانمایهاش را صرف این میکند که چه خورد صیف و چه پوشد شتا!
همین من و شما که این کتاب را برای او خریدهایم و در قسمت نظرات سایت دیجیکالا نوشتهایم: «عااااالیههههه!» یا «عالللللللللییییییییی» خودمان را روزی هزار بار لعنت میکنیم که چرا نتوانستیم فرزندتان را درست تربیت کنیم؟ امّا افسوس و صد افسوس مشکل اینجا است که خودمان هم درست تربیت نشدهایم! کسی به ما نگفت که درونمان را غنی کنیم تا زیبایی را در درون خودمان جستجو کنیم. کسی به ما نگفت که شن و سنگریزه در کف هر کوچه و خیابانی یافت میشود ولی برای یافتن الماس و فیروزه باید به عمق رفت، به نفس نفس افتاد و عمق را کاوید. کسی به ما نگفت برون را ننگریم و قال را، درون را بنگریم و حال را!


ما مجسمههایی هستیم که از روزی که متولد میشویم تا روزی که میمیریم، مدام، تراشیده میشویم!
ناگفته نماند که بحث فقط بر سر دختران عزیز نیست. پسران کوچک من و شما نیز معیار خود را بر اساس همین تصاویر و عروسکها تعیین خواهند کرد. و صد البته ماجرا فقط به این عروسکها و این تصاویر ختم نمیشوند. فرزندان کوچکمان، فردا: عروسکی خواهند شد که امروز بغل میگیرند، کتابی میشوند که امروز میخوانند، تصویری خواهند شد که امروز رنگ میکنند، فیلم و کارتونی خواهند شد که امروز میبینند، شهروندی خواهند شد که امروز در کنارشان زندگی میکنند، پدر و مادری خواهند شد که امروز در کنارشان نفس میکشند و ترکیبی از تمام اینها خواهند شد و در عین حال، هیچیک از اینها هم نخواهند شد! همانطور که ما امروز همان عروسکی شدیم که دیروز بغل گرفتیم، همان کتابی شدیم که دیروز خواندیم، همان تصویری شدیم که دیروز رنگ کردیم. همان فیلم و کارتونی شدیم که دیروز دیدیم. همان شهروندی شدیم که دیروز در کنارش زندگی کردیم، همان پدر و مادری شدیم که دیروز در کنارشان نفس کشیدیم و ترکیبی از تمام آنها شدیم و در عین حال، هیچ یک از آنها هم نشدیم!





مطلب قبل:
دوستان علاقهمند به "نوشتن"! به گاهنامهی شماره بیست و دو، سر بزنید و برای موضوعات مطرح شده در آن مطلب بنویسید و در صورت برندهشدن، کتاب جایزه بگیرید. تا پایان فروردین ۱۴۰۱ فرصت دارید.
اگر وقت دارید: به نوشتههای هشتگ «حال خوبتو با من تقسیم کن» سر بزنید و اگر خودتان حال خوبی برای تقسیم داشتید، لطفاً تنبلی نکنید و آن را با این هشتگ بین دوستان خودتان تقسیم کنید.

حُسن ختام: