
«در فرد ADHD، آنچه «حواسپرتی» نامیده میشود، گاه کثرتاندیشیِ همزمان است؛ ذهنی که بهجای خطی حرکتکردن، در چند مسیر موازی سفر میکند.»
«هدف درمان ADHD، تحمیل نظمی بیرونی بر ذهنی که طور دیگری کار میکند نیست؛ کشف نظمیست که از درون همان ذهن برمیخیزد.»
«اسپینوزا باور داشت شناختِ عقلانیِ هیجانات ما را از بردگیِ آنها آزاد میکند؛ شناختِ الگوهای تکانشگری در افراد ADHD نیز چنین رهایی بههمراه دارد.»
«برگسون میان زمانِ ساعت و زمانِ درونی تمایز میگذاشت؛ زندگیِ فرد ADHD با زمانِ درونیِ خودش جریان دارد، نه با تیکتاکِ بیرونیِ دیگران.»
«همبودیِ اضطراب و افسردگی نشان میدهد درمانِ مؤثر فرد ADHD باید کلنگر باشد، نه صرفاً متمرکز بر نشانههای توجه.»
«حمایتِ اجتماعی و بازتعریفِ روایتِ فرد ADHD از خودش در جمع، میتواند اثری همتراز دارو داشته باشد.»
«محیط دیجیتال با طراحیِ عامدانه برای ربودنِ توجه، همان سیستم شناختی را نشانه میگیرد که در ADHD آسیبپذیرتر است.»
«طراحیِ محیط، نه فقط تلاشِ ارادی، اغلب مؤثرترین مداخله برای بهبودِ عملکرد اجراییست.»
«پیوند با طبیعت، که در فلسفهٔ آرنه نائس نیز بازتاب دارد، اثری تنظیمکننده بر سیستم عصبیِ ذهن فرد ADHD میگذارد.»
«فرهنگهایی که بهرهوریِ خطی و سکون را ارزش برتر میدانند، تفاوتِ شناختیِ ADHD را بیش از فرهنگهایی با روایتهای چرخهای یا چندکارهٔ زمان، آسیبزا میکنند.»