مریم جعفری(تفرشی)دربه قلمِ من·۴ سال پیش✍️ و در آغاز کلمه بود!گر در یمنی چو با منی پیش منی گر پیش منی چو بی منی در یمنی من با تو چنانم ای نگار یمنی خود در غلطم که من توام یا تو منی
مریم جعفری(تفرشی)دربه قلمِ من·۴ سال پیشآنجا که قندیل‌هایش به زمین می‌رسد!به‌خدا می‌برم از شهر شما دل شوریده و دیوانه خویش می‌برم، تا که در آن نقطه دور شستشویش دهم از رنگ گناه شستشویش دهم از لکه عشق زین‌همه خواهش.…
مریم جعفری(تفرشی)دربه قلمِ من·۴ سال پیشبهروز دعایی?داستان کوتاه! نه بهروز بودم، نه فرح‌مند اما همه مرا با این نام صدا می‌زدند، هر چه بودم، به دنیا آمدنم برای پدر و مادرم بهروزی بزرگی بود
مریم جعفری(تفرشی)دربه قلمِ من·۵ سال پیشطغیان زن طرد شده! هیچ‌کس شیطان متولد نمی‌شود.مخوف‌ترین قاتل زنجیره‌ای زن! چه کسی اسلحه را به قاتل داد؟
مریم جعفری(تفرشی)دربه قلمِ من·۵ سال پیشمربی عزیز!نیچه می‌گوید: کسی که تا ابد شاگرد باقی می‌ماند، نمی‌تواند زحمات آموزگارش را جبران کند.از کودکی عشق بی اندازه‌ای برای مربی‌گری داشتم. در همه…
مریم جعفری(تفرشی)دربه قلمِ من·۵ سال پیشداستانک من.آدمک رنگی?همیشه قبل از رسیدن به ایستگاه نگاهش می‌کردم، بر دیوار خیابان به صلیب کشیده شده بود. نه چشمی برای دیدن و نه دهانی برای حرف زدن داش…
