هبوط آدم، سقوط درد بود...دردی که از غم منشا میگیرد و غم" عرفانیترین حالت آدم است"
و آدم " چو گلدان خالی لب پنجره، پر از خاطرات ترک خوردهست" و این این ترکها بالاخره روزی لبریز میشوند و کدام شنوندهای، به صبوری کاغذ میرسد؟
پس " حالا که در جنون گل دادهایم" مینویسیم.
