در دنیای شلوغ و پر از اضطراب امروز همه ما به دنبال یک لنگرگاه امن برای رسیدن به آرامش هستیم . فرقی نمی کند دغدغه ما مسائل مالی باشد، نگران آینده شغلی مان باشیم یا دلواپس سلامتی عزیزانمان . . .
در هر صورت ، سنگینی این افکار گاهی روح مان را خسته می کند . اما راز کسانی که در میان طوفان های زندگی صبور و آرام می مانند چیست ؟ پاسخ در یک کلمه خلاصه می شود : توکل
توکل یعنی چه ؟
توکل به زبان ساده یعنی اینکه تمام تلاش خود را انجام دهیم اما نتیجه را با قلبی مطمئن به قدرتی بزرگتر یعنی خداوند واگذار کنیم . توکل به این معنا نیست که دست روی دست بگذاریم بلکه به این معناست که بدانیم ما تنها نیستیم و پس از انجام وظیفه خود ، کنترل اوضاع در دستان کسی است که ما را بیشتر از خودمان دوست دارد .
وقتی یاد میگیریم که توکل کنیم :
بار ملامت از دوشمان برداشته می شود : دیگر خود را به خاطر چیزهایی که خارج از کنترل مان بوده ، سرزنش نمی کنیم .
امید در قلب مان زنده می ماند : به این باور می رسیم که هر بستری در زندگی ، پیامدی دارد و خیری در آن نهفته است .
اضطراب آینده کم می شود : چرا که آینده را به کسی سپرده ایم که از تمام جزئیات آن با خبر است .
بیایید از امروز تمرین کنیم که در انتهای شب ، وقتی همه چیز در سکوت فرو می رود، تمام نگرانی هایمان را در دست های پرمهر خدا بگذاریم و با این جمله به خواب برویم : خدایا من تمام تلاشم را کردم بقیه اش را به تو می سپارم .