چیزی در دل ها روشن شد

جلسه تا دیروقت طول کشیده بود. میز کنفرانس، پر از کاغذ و لیوان‌های نصفه‌کاره بود. بقیه‌ی همکارها یکی‌یکی رفتند. فقط مهرو و امیر ماندند.

مهرو، از سر خستگی، به آشپزخانه‌ی کوچک شرکت رفت تا یک چای برای خودش درست کند. کتری را روی گاز گذاشت و به دیوار تکیه داد. چشمانش را بست. فقط برای چند ثانیه.

امیر، که برای برداشتن یک فایل به آشپزخانه آمده بود، پشت در ایستاد. مهرو را دید که با چشمان بسته، به دیوار تکیه داده. خستگی از صورتش می‌بارید. امیر مکثی کرد. نمی‌خواست حضورش را تحمیل کند. اما قبل از اینکه برگردد، صدای جوش آب بلند شد.

مهرو چشمانش را باز کرد. با عجله به سمت کتری رفت. دستش را دراز کرد تا کتری را بردارد، اما دسته‌ی داغ، به مچش خورد.

«آخ!»

کلمه از گلویش پرید. کتری را روی گاز گذاشت و دستش را بالا آورد. مچش، سرخ شده بود.

امیربدون اینکه فکر کند، جلو رفت. دست مهرو را گرفت و زیر شیر آب سرد برد و رویش کمی نمک زد.

«اولش می‌سوزه، ولی نمی‌ذاره تاول بزنه.»

مهرو، از این نزدیکی غافلگیر شد. بوی ادکلن امیر، از این فاصله، بیشتر به مشام می‌رسید. دستش در دست امیر، هم می‌سوخت و هم آرام می‌گرفت.

«چیزی نیست... مرسی.»

امیر، بدون اینکه دستش را رها کند، با نگاهی نگران به مچ سرخ‌شده‌اش خیره شد. چند ثانیه، هیچ‌کدام حرفی نزدند. فقط صدای آب، و نگاه‌هایی که در هم قفل شده بودند.

امیر، بالاخره دستش را آرام رها کرد. یک قدم به عقب رفت و با لحنی که سعی می‌کرد عادی باشد، گفت:

«بهتره یه چیزی روش بذاری.»

مهرو، سرش را تکان داد. هنوز از آن نگاه، از آن نزدیکی، از آن دست گرم، گیج بود.

امیر، به سمت در رفت. اما قبل از اینکه بیرون برود، ایستاد. بدون اینکه برگردد، گفت:

«دفعه‌ی بعد بیشتر حواستو جمع کن.»

و رفت.

مهرو، تنها در آشپزخانه ماند. به مچ دستش نگاه کرد. جای سوختگی، هنوز سرخ بود. اما چیزی در قلبش، گرم‌تر از آن سوختگی، روشن شده بود.

قسمت پنجم را اینجا بخوانید:https://virgool.io/@zohrebkt69/%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF-l7kf3m8n5gg1