دوستان سلام . لطفا اگر در متن این به اصطلاح طنز کنایه ای به خانم ها زده شده اصلا موضوع را جدی نگیرید چرا که من و خانمم و بچه ها فقط جنبه استعاره داشته و بهیچوجه منظورم آنچه که در ظاهر می خوانید نیست. سپاس از همه مادران و خواهران عزیز و شیردل کشورمان ایران.خوب بریم سر اصل مطلب
اومدیم زن بگیریم که بیاد مدیریت منزل را بعهده بگیره و دخل و خرج رو کنترل کنه و به اوضاع بچه ها برسه تا رشد کنند و فردی مفید برای خود و جامعه باشند و همدم روزهای تنهاییمون بشه یکدفعه نمی دونیم چی شد یه جور دیگه شد.
وقتی اومد با همین هدف اومدا ولی حالا برای خودش برنامه ریزی می کنه و قانون وضع می کنه و خودش هم اجرا می کنه. ماشاالله تا دلت بخواد هم فامیل داره که مثل لشکر حبشه ایها تا چپ نگاه کنیم هوار میشن رو سرمون و ما رو از " اوه " خوردن خودمون پشیمون میکنن !
نه تنها غذایی برای ما و بچه ها درست نمی کنه و به درس و مشق بچه ها نمی رسه بلکه ما و بچه هارو مثل پوآرو زیر نظر داره. تازه اگه هم حرف بزنیم با دسته جاروی فولادی همه مون رو سیاه می کنه !
جرات نمی کنیم بپرسیم پولامون کجا میره ! فوری چهار تا وصله بهمون می چسبونه و یک دفعه می شه زاهد و عابد ...
دیگه بچه ها هم می گن بابا نمیشه این مامان رو عوض کنی ؟
منم با انگشت می گم هیس. حرف نزنین که میاد پوست از کله هممون می کنه.دختر کوچیکم می گه آخه ما که مردیم از گرسنگی...
راست می گن طفلکیا. بهشون نیگاه می کنم می بینم نه لباس درست و حسابی تنشونه نه گوشتی به بدنشون !
خلاصه دردسرتون ندم حالا که نگاه می کنیم می بینیم " زن نگرفتیم شوهر کردیم اونم چه شوهری ! ".