
خشم یک احساس طبیعی و سالم است. اما بسیاری از کودکان برای درک تفاوت بین احساسات عصبانی و رفتار پرخاشگرانه تلاش می کنند. وقتی بچهها نمیدانند چگونه با احساسات خود کنار بیایند، ناامیدی و عصبانیت میتواند به سرعت به سرپیچی، بیاحترامی، پرخاشگری و عصبانیت تبدیل شود.
هنگامی که پرخاشگری دوران کودکی مانند دعوا، مشاجره، فریاد زدن، تف کردن، و متلک انداختن کنترل نشود، می تواند منجر به مسائل دیگری شود. به عنوان مثال، عصبانیت و پرخاشگری با مشکلات تحصیلی، 2 طرد همسالان و سلامت روان ضعیف در بزرگسالی مرتبط است. آموزش مدیریت خشم به کودک یکی از مباحث بسیار کلیدی برای والدین محسوب می شود. برای بچه هایی که در رام کردن خلق و خوی خود مشکل دارند، از این پنج استراتژی برای آموزش مهارت های مدیریت خشم استفاده کنید.
به کودکان بیاموزید که به احساسات خود برچسب بزنند، تا بتوانند احساسات خشم، ناامیدی و ناامیدی را به زبان بیان کنند. سعی کنید بگویید: "اشکال ندارد احساس عصبانیت کنید، اما ضربه زدن اشکالی ندارد." به آنها کمک کنید وقتی احساس عصبانیت می کنند متوجه شوند که کنترل اعمال خود را در دست دارند.
گاهی اوقات، رفتار پرخاشگرانه از انواع احساسات ناراحت کننده مانند غم و اندوه یا خجالت ناشی می شود. بنابراین، به فرزندان خود کمک کنید تا بفهمند چرا احساس عصبانیت می کنند. شاید از لغو شدن یک بازی ناراحت می شوند، اما با عصبانیت پاسخ می دهند زیرا آسان تر است یا آسیبی که احساس می کنند پنهان می کند.
صحبت کردن در مورد احساسات اغلب و در طول زمان به کودکان کمک می کند تا یاد بگیرند که احساسات خود را بهتر تشخیص دهند. نقطه مقابل این رفتار ، مهربانی می باشد و آموزش مهربانی به کودک نیز روشهای خاص خود را دارد.
بهترین راه برای آموزش نحوه برخورد با خشم به کودکان این است که به آنها نشان دهید وقتی عصبانی هستید چگونه با احساسات خود برخورد می کنید. اما، اگر ببینند که شما با احساسات خود به شیوه ای مهربان تر و ملایم تر کنار می آیید، آن را نیز متوجه خواهند شد.
اگرچه محافظت از فرزندانتان در برابر اکثر مشکلات بزرگسالان مهم است، اما خوب است که به آنها نشان دهید چگونه با احساسات خشمگین برخورد می کنید. به مواقعی که احساس ناامیدی می کنید اشاره کنید تا فرزندتان بفهمد که بزرگسالان نیز گاهی عصبانی می شوند.
اشکالی ندارد که بگوییم، «از این که ماشین جلوی ما توقف نکرد تا آن بچه ها از خیابان عبور کنند، عصبانی هستم. اما من می ایستم تا آنها بتوانند با خیال راحت عبور کنند.» بیان احساسات خود به کودکان می آموزد که در مورد احساسات خود صحبت کنند.
همچنین زمانی که خونسردی خود را در مقابل فرزندانتان از دست می دهید، مسئولیت رفتار خود را بپذیرید. عذرخواهی کنید و در مورد آنچه که باید انجام می دادید صحبت کنید. بگویید: «متاسفم که امروز وقتی عصبانی بودم مجبور شدی مرا در حال فریاد زدن ببینی. به جای اینکه صدایم را بلند کنم، باید به پیاده روی می رفتم تا وقتی عصبانی بودم، خنک شوم.»
اکثر خانواده ها قوانین خانوادگی غیررسمی در مورد اینکه چه رفتاری در مورد عصبانیت قابل قبول است و چه رفتاری غیر رسمی است، دارند. برخی از خانواده ها بدشان نمی آید که درها به کوبیده شود و صداها بلند شود در حالی که خانواده های دیگر تحمل کمتری برای چنین رفتارهایی دارند. قوانین مکتوب خانواده را ایجاد کنید که انتظارات شما را مشخص کند.
به مواردی مانند پرخاشگری فیزیکی، نام بردن، و تخریب اموال توجه کنید تا فرزندانتان بفهمند که نمی توانند در هنگام عصبانیت اشیاء را پرتاب کنند، چیزهایی را بشکنند، یا به صورت کلامی یا فیزیکی سرزنش کنند.
بچه ها باید راه های مناسب برای مقابله با خشم خود را بدانند. به جای اینکه به شما گفته شود "برادرت را نزن"، توضیح دهید که وقتی احساس ناامیدی می کنند چه کاری می توانند انجام دهند. بگویید: «دفعه بعد از کلماتت استفاده کن» یا «وقتی عصبانی شدی از او دور شو».
شما همچنین می توانید بپرسید، "به جای ضربه زدن چه کاری می توانید انجام دهید؟" برای کمک به فرزندتان در شناسایی استراتژی هایی که ممکن است مفید باشد. شما همچنین می توانید یک کیت آرامش ایجاد کنید که می تواند در مواقع ناراحتی استفاده شود.
یک جعبه را با وسایلی پر کنید که می تواند به آرامش آنها کمک کند، مانند کتاب رنگ آمیزی و مداد رنگی، لوسیون با بوی خوب یا موسیقی آرام بخش. درگیر کردن حواس آنها می تواند به آرامش ذهن و بدن آنها کمک کند.
از تایم اوت به عنوان ابزاری برای کمک به آرام شدن کودک خود استفاده کنید. به آنها بیاموزید که می توانند قبل از اینکه دچار مشکل شوند، استراحت کنند. حذف خود از یک موقعیت و صرف چند دقیقه برای آرام شدن می تواند برای کودکان مستعد عصبانیت بسیار مفید باشد.
همچنین، مهارت های حل مسئله را آموزش دهید تا کودکان یاد بگیرند که بدون توسل به پرخاشگری، مشکلات را حل کنند. در مورد راه های حل مسالمت آمیز مناقشه صحبت کنید.
وقتی فرزندانتان از قوانین خشم پیروی می کنند پیامدهای مثبت و وقتی قوانین را زیر پا می گذارند پیامدهای منفی بدهید. پیامدهای مثبت، مانند سیستم پاداش یا سیستم اقتصاد نشانه، میتواند انگیزه کودک را برای استفاده از مهارتهای مدیریت خشم در هنگام ناراحتی ایجاد کند.
اگر فرزندتان پرخاشگر شد، عواقب آن را دنبال کنید. پیامدهای موثر ممکن است شامل وقفه، از دست دادن امتیازات، یا پرداخت غرامت با انجام کارهای اضافی یا قرض دادن یک اسباب بازی به هدف تجاوز آنها باشد.
طبیعی است که بچه ها گاهی برای مدیریت خشم خود تلاش کنند. اما، با راهنمایی شما، مهارت های فرزندتان باید بهبود یابد. هنگامی که کودکان برای کنترل خشم خود تلاش می کنند، یا به نظر می رسد مشکلات خشم آنها بدتر می شود، مهم است که به دنبال کمک حرفه ای باشید. یک متخصص آموزش دیده می تواند هرگونه مشکل اساسی سلامت روان را رد کند و می تواند در ایجاد یک برنامه مدیریت رفتار کمک کند.