ترک سیگار

یک ۲-۳ سالی میشه که به صورت متداوم سیگار میکشم. از دبیرستان شروع کردم. نمیدونم چی شد که رفتم سراغش. تنها بودم اون سالها. تمام دوستام رو از دست داده بودم. از لحاظ عاطفی ضعیف بودم. نوجوانی هست دیگه. هنوز یادمه که برای اولین سیگارم که رفتم بخرم انگار داشتم یک دیواری رو میشکستم. پدر مادرم و کلا خانوادم شدیدا ضد دود بودن. هیچ کدوم از فامیلهای ما حتی قلیون هم نمیکشن. کلی برای خودم ساختارشکنی کردم. نه از نوع خوبش البته. یادم نمیاد چی گرفتم یا کمل بود یا مارلبورو. چون همین دو تا برند رو میشناختم. بعد دیگه نکشیدم تا دانشگاه که باز هم تنها بودم تو یک شهر دیگه. اون موقع شروع کردم به زیاد کشیدن. بازم یادم نمیاد چند تا ولی سال اخر دانشگاه گذاشتم کنار. یادم نمیاد چطوری تونستم. چون ذهنم درگیر بود زیاد یادم نمیاد چطور شد که ترک کردم. ولی برای ۲ سال ترک کردم. هنوز یادمه که از بوی سیگار لذت میبردم. از دانشگاه که اومدم بیرون و رفتم تو بانک کار گرفتم بعد از ۱ سال کار کردن تو بانک و استرسی که هر روز صبح قبل از رفتن داشتم رو تحمل کردم. ولی یک روز نمیدونم چی شد. زد به سرم. بهانه کردم که حالم خوب نیست وسط شیفتم و گفتم میخوام برم خونه. رفتم خونه. ۲-۳ لیوان مشروب برای خودم ریختم و خوردم و حسابی حالمو عوض کردم و مستقیم پیاده رفتم اولین بقالی و یک بسته سیگار گرفتم و شروع کردم کشیدن. الان تقریبا ۳ سال میشه که میکشم. ولی تصمیم دارم که ترک کنم. چون فکر میکردم که این منم که هر وقت میخوام سیگار میکشم. ولی الان بعد از ۳ سال متوجه شدم که سیگار منو صدا میکنه هر وقت میخواد و اگه من جواب منفی بدم شروع میکنه به ازار و اذیتم. من خیلی رو این حساسم که کسی منو کنترل نکنه. و اینکه این فسقلی منو مجبور میکنه که تو سرما و گرما لباس بپوشم و برم بیرون سیگار بکشم قابل تحملم نبود. برای همین تصمیم گرفتم ترک کنم. هنوز اولشم. کم کردم. از روزی حداقل ۱ پاکت کردمش ،خیلی زیادش، ۶-۷ تا در روز. کاره سختی بود. خیلی با ذهنم بازی میکرد. عصبی بودم. ۴ روز هیچی نکشیدم ولی یک شب استرس شدیدی گرفتم و نتونستم خودمو کنترل کنم. نمیشد. واقعا نمیشد دیگه. بعد از اون کردمش چند تا در روز. ولی بازم کافی نیست. باید بزارمش کنار کلا. نمیتونم کاملا توصیف کنم چه حالتی داره وقتی نسخ میشه ادم. انگار جایی قرار مهم داری و حسابی دیرت شده. استرس داری که سره قرارت نرسی چی میشه. نمیدونی با خودت چی کار کنی. تمام زندگی من رو سیگار بود. من به امید کشیدن سیگار بیدار میشدم و با سیگار میخوابیدم. شما تصور کن میخواهی از کسی که هر روز باهات بوده و دلیل زندگیت بوده تا حدی جدا بشی. تازه اون طرف هم ول کنت که نیست. هی صدات میزنه. دلت واسه من تنگ نشده؟ یکی حالا. میخوایی بدون من چیکار کنی؟

ولی مثل یک رابطه ناسالم بین دو نفر که یک طرف فقط سود میبره و طرف مقابل در عذابه ولی وابسته باید تمامش کرد. و من تمامش میکنم.