خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

تهرانگردی...(۲)

پریروز تصمیم مبنی بر این شد که از کاخ نیاوران دیدن کنیم. رفتیم و خیییلی شلوغ بود در حدی که یه نفر اومد گفت برای ورود به هر کاخ باید ۱ تا ۱ ساعت و نیم وایسین. پشیمان شدیم و برنامه عوض شد رفتیم کاخ سعدآباد و دیدیم اونجا هم خیلی شلوغه! از کجا تا کجا صف بود. اصن یه چی میگم یه چی میشنوی، اینقدر شلوغ بود:/ هیچی دیگه حسابی خورد تو ذوقمون. دیروز هم عصری رفتیم چیتگر که اونو اصلا هیچی نگم بهتره. در حد خفگی شلوغ بود. از همه جای ایران و جهان اومده بودن اونجا. خلاصه فقط یه دور زدیم و دست از پا درازتر برگشتیم.

دیشب من پیشنهاد دادم امروز بریم خونه‌ی سیمین و جلال. ( میدونین کدوم سیمین و جلال رو میگم دیگه) پیشنهادم پذیرفته شد و امروز رفتیم خونشون ?

دیر راه افتادیم، ۱۱ و نیم گذشته بود. تا دزاشیب رفتیم و همون دور و برا، تو یکی از همون کوچه های گوگولیِ قدیمی، یه خونه ای بود که متعلق به سیمین دانشور و جلال آل‌احمد بود. از خود خونه بخوام بگم: تقریبا بزرگ بود، دنج و با صفا بود با کلی وسیله قدیمی خوشگل، یه حیاط فوق‌العاده زیبا و دلربا داشت که آدم ازش سیر نمیشد.
اینقدر از خونهه خوشم اومد که هی تو فکرم با خودم میگفتم کاش اون زمان بودم و میتونستم حداقل یه روز رو با سیمین خانم و آقا جلال بگذرونم. تو حیاط خونشون قدم بزنم، کتاب‌های تو کتابخونه‌شون رو زیر و رو کنم. تو آشپزخونه در پخت غذا کمک کنم. تو اتاق پذیرایی‌شون چای بنوشم و باهاشون معاشرت کنم. تو اتاق‌خواب سیمین خانم با گرامافون برام از اون آهنگ های قدیمی بزاره. خب بسه دیگه از فکرای من بیایم بیرون?

جاهای مختلف خونه رو دیدیم و آخرش رفتیم حیاط‌. وسط حیاط یه حوض آبی پر از ماهی گلی بود. همون موقع که داشتیم از حیاط لذت می‌بردیم یه خانمه اومد گفت از ما عکس میگیری؟ با ذوق گوشیشو گرفتم و ازشون عکس گرفتم. نمیدونم ولی باحال بود که خانمه به من گفت?

خلاصه که جای خوب و با صفایی بود.

یه کم بالاتر( در حد چند قدم بالا تر ) خونه نیما یوشیج بود. این دو تا خونه تقریبا همسایه بودن. ولی خونه نیما چیز های زیادی نداشت. یعنی وسیله نداشت. مامانم گفت به خاطر اینه که نیما سال ۳۸ فوت شده برای همین وسایلش دیگه تو خونه نمونده ولی خانم دانشور تو سال ۹۰ فوت شدن. تو خونه‌ی نیما فقط عکس های قدیمی بود. البته خود خونهه خیلی خیلی خوشگل بود. حیاطش هم که عالییی.