«حدود ۳ سال پیش با مدیتیشن آشنا شدم. لحظاتی که با تنآرامی شروع میشد و به حضور در لحظه و پذیرش خود میرسید، برایم جذاب بود. اما همیشه این سوال بود: «این حسِ عمیقِ حضور، در دین ما کجا نهفته است؟»🤔
مدتی بعد، در نماز، همان حضور، همان پذیرش، همان سکوتِ بیانتها را یافتم؛ و بسیار کاملتر!
نماز، مدیتیشن نیست؛ اما تمامِ ظرفیتهای مدیتیشن را در خود دارد و فراتر از آن، دریچهای به سوی خداست. حضوری که فقط برای چند لحظه نیست، بلکه پلی به سوی آرامشِ ابدی است.»