.مردمان بر دو گونهاند: گویا و خاموش.
من آن گونهی انسانی خاموشم و دیگران همه گویا. ارادهی ازلی برای حکمتی، بر دهان گنگان و شیرخوارگان، مهر سکوت گذاشته و اینان خاموشند، من امّا به خواست خویش، زبان در کام کشیدهام. شیرینی سکوت را دریافتهام حال آن که گویندگان، تلخکامی و شرنگ سخن را در نیافتهاند.
از این روی سکوت کردم و مردمان همچنان در سخناند!
#خاطرات_آبله_رو
#میخائیل_نعیمه
#ترجمه_صالح_بوعذار
#نشر_حکمت_کلمه