برای خویش مرزی ننهید، بل آنگونه خود را بگسترانید که در هستی گوشهای نماند که شما در آن نباشید. بگسترید تا آنجا که میتوانید باشید، تا تمامِ هستی از آنِ شما باشد. بگسترید تا آنجا که خدا را ملاقات کنید، آنجایی که خود را دیدهاید. بگسترید! بگسترید!
در تاریکی مپویید و مپایید به این گمان که ظلمت پردهای است وُ بینایی، یارای گذر از آن ندارد. اگر از مردمانی که ظلمت بیناییشان را میرباید شرمناک نمیشوید، لااقل از کِرمانِ شبتاب و خفّاشان شرم داشته باشید.
یاران من! هیچ ظلمتِ محضی نیست، بل مراتب نور وجود دارد. بهرِ هر صنفی از مخلوقات درجهای از آن است که نیازهایش را بدان برآورده میکند و چون بیش از نیازش باشد، کورش گرداند و چون کم بُوَد، نیز کورش کند. درخشش و آشکارگی روزتان، سَحَری بیش نیست در نظر ققنوس و نیمهْشبتان، آشکارگیِ روز است در نظر غوکان. ازینروی چهسان ظلمت میتواند پوششی برای چیزی باشد، درحالیکه خود بدان محتاج است؟!
.
https://B2n.ir/a95781
لینک تهیه کتاب از فروشگاه 30 بوک👆
#میخائیل_نعیمه
#کتاب_مرداد
برگردان #صالح_بوعذار
#نشر_ثالث