.
۱
«ابر اندوه»
مرا بگوی:
آن جنگلهای ممتد در چشمانت
از کجا خزیده در آنها،
ابر اندوه؟!
.
#آدونیس
ترجمه #صالح_بوعذار
۲
چونان شعر
روزنی میکَند در دیوار زمان؛
عشق
تا تولّدی دگر یابد وُ
بدَرد کفن خویش.
#آدونیس
ترجمه #صالح_بوعذار
۳
_زنی که تو را دوست بدارد، نیک دریاب تا تو را به تبعیدگاههای پروردگار پرتاب نکند.
_تبعیدگاههای پروردگار؟ تبعیدگاههای پروردگار، دیگر چیست؟!
_اندوه!
.
رمان #تبعیدگاههای_پروردگار
#اشرف_الخمایسی
ترجمه #صالح_بوعذار
۴
بیهُده است جستوجویتان بهرِ بهشت؛ نیز عبث است اندیشهی گریختن از دوزخ، مادام که اسیرِ سایههای خویشتنید. چراکه بهشت و جهنم، دو حالتِ ملازمِ دوگانگیاند!
#میخائیل_نعیمه
#کتاب_مرداد
برگردان #صالح_بوعذار
۵
من کاکلی اندوهم/ من گرگ شادمانیام
ای سر برآورده از این آسمان/
تو زخمِ جاری دگری
یا رنگین کمانی؟
.
#آدونیس
ترجمه #صالح_بوعذار
۶
اینک میدانم
چگونه پنهان میکند «اندوه»
اخگرهایش را به زیر لحافِ باران.
شاعر #آدونیس
مترجم #صالح_بوعذار
۷.
خاتون!
عشق تو
سایه است وُ عشق من خورشید:
وعدهی لقایی یا قرار فراقی؟
#آدونیس
برگردان#صالح_بوعذار
۸.
غژاغژ دری
و نیست پاسخی
اینسان ره میبردمان غربت.
#عدنان_الصائغ
برگردان #صالح_بوعذار
۹
خاتون!
تو آن هوایی که عریان میشود برابرم
بسانِ سرشکِ تاکها
تو سرآغاز تبار موجی
آنزمان که چنگ زد خاک را، به گاهِ غربت
دوستت میدارم
تو سرآغازِ جانِ منی
تو سرانجام جان منی.
.
#محمود_درويش
برگردان #صالح_بوعذار
.
پن: نسیمی فرحبخش از بوستان ادبیات عرب.