ویرگول
ورودثبت نام
سفرنامه
سفرنامه
سفرنامه
سفرنامه
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

«به صرف قهوه و پیتا»، شروع خوبی برای سفرنامه‌نویسی ام بود

?

تهران- ایرنا- «به صرف قهوه و پیتا» سفرنامه ای به بوسنی نوشته نویسنده جوان معصومه صفایی راد است که به زودی سومین اثرش از این دست، منتشر می شود؛ صفایی راد این کتاب را سرآغاز و شروع خوبی برای سفرنامه‌نویسی خود می‌داند.

معصومه صفایی‌راد، نویسنده و مترجم جوانی‌است که چندین کتاب پرطرفدار در زمینه‌های اجتماعی و عاطفی دارد. او متولد ۱۳۷۲ و فارغ التحصیل رشته‌ گرافیک است. صفایی راد در سال ۹۷ به بوسنی و هرزگوین سفر کرده و طبق یادداشت‌هایی که در طول سفر نوشته بود، سفرنامه به صرف قهوه و پیتا را با همکاری انتشارات سوره مهر منتشر کرد. سفرها و سفرنامه‌های این بانوی جوان ادامه دارد و در آینده کتاب‌های بیشتری از او منتشر می‌شود.

او که در سفری همراه با جمعی از نویسندگان و هنرمندان به مناطق مختلف بوسنی سر زده، روایتی جدید دارد از مردم این کشور پس از اتمام سال ‌ها جنگ و کشمکش. مردم ایران بوسنی را بیشتر با جنگ‌ های خونین و نسل‌ کشی مسلمانان به دست صرب‌ ها به خاطر دارند؛ جنگی که شدت آن سبب شد تا نیروهای ایرانی برای یاری به مسلمانان بوسنی به این کشور سفر کنند. این حضور و همدلی، سبب شد حالا پس از گذشت چند دهه هنوز خاطره و ذهنیت خوبی از ایرانی ‌ها در ذهن مردم بوسنی نقش ببندد.

صفایی ‌راد اما در این سفرنامه تنها به ذکر ماجراهای سفر بسنده نکرده است، او مانند یک واقعه ‌نگار جزئی ‌نگر به موضوعات مختلف مرتبط با مردم این کشور می‌ پردازد. موضوعاتی که شنیدن آن پس از این همه سال دوری از بوسنی می‌ تواند برای مخاطب کنجکاو ایرانی خواندنی و قابل تأمل باشد.

این نویسنده در مورد نگارش کتاب خود گفت: داستان کتاب از جایی شروع شد که من در یک انتشارات گرافیست بودم و فایل کتابی برای طراحی جلد به من سپرده شد و برای طرح جلد کتاب را خواندم. کتاب خاطرات یک دختر مسلمان در جنگ بود که با خواندنش به بوسنی و اتفاقات آن علاقه ‏مند شدم. ژانر تاریخی و جنگی همیشه موضوع مورد توجه من برای مطالعه بود؛ به‏ ویژه فیلم‏ ها و رمان ‏های مربوط به کشتار یهودیان در جنگ جهانی دوم. بعد از خواندن این کتاب با نسل‏ کشی ‏ای روبه ‏رو شده بودم که عجیب سوت‏ و کور مانده بود حتی برای من که واقعاً دنبال دانستن بودم. بوسنی برای من سؤال شده بود و دنبالش کردم. کتاب خواندم، فیلم دیدم و در اینترنت جست‌وجو کردم. ولی صرف خواندن سیرم نکرد و می‏خواستم از نزدیک این کشور را ببینم و خروجی این سفر و وقایعش، به صرف قهوه و پیتا شد.
صفایی راد در پاسخ به اینکه چرا برای سفر به بوسنی مراسم «مارش میرا» را انتخاب کردید؟ افزود: حین جست‌و جوها درباره موضوع بوسنی متوجه شدم که هر ساله مراسم یادبودی  با عنوان «مارش میرا» برای این واقعه در بوسنی برگزار می‌شود و من تصمیم گرفتم به هر نحوی سال بعد در این مراسم شرکت کنم. در این مسیر با گروهی آشنا شدم که هرساله در این مراسم شرکت می‌کردند و افراد مختلفی که علاقه داشتند با هزینه شخصی برای شرکت در مراسم می‌رفتند.  فهمیدم در بوسنی شهید هم داشته‌ایم و با پسر شهید رسول حیدری آشنا شدم که دریافت جدیدی از این کشور برای من بود. از آنجایی که خواستن توانستن است و گشتن پیدا کردن، من هم بالاخره گم‏شده ‏ام را یافتم. گم‏شده ‏ام گروهی بود که قرار بود به بوسنی سفر کنند. وقتی اسمم را نوشتم تقریباً مطمئن بودم که قبولم نمی کنند. در یک فراخوان از پزشکان و هنرمندان و ... دعوت کرده بودند و من تا آن روز فقط گاه و بی‏گاه چیزهایی نوشته و ترجمه کرده بودم که فکر نمی ‏کردم به کار رزومه ‏ام بیاید.

۱
۰
سفرنامه
سفرنامه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید