
یکی از مشکلاتی که بیشتر افراد با آن مواجه هستند، موضوع کمال گرایی است. کمال گرایی به شکل بیماری مانند یعنی داشتن یک سری خواسته ها و معیار های لوکس که تقریبا اکثریت غیر واقعی هستند و عملا زیاد قابل انجام دادن نیستند.
معنای لغوی این کلمه یعنی اینکه شما برای رسیدن به بهترین خود، در محدوده عقلانی و واقعیت تلاش میکنید. طبق این تعریف شما با آگاهی و اطلاعات درست و بیشتر در مسیر حرکت میکنید. اگر هم شکست خوردید، دوباره تلاش میکنید تا اوضاع را در جهت بهبود پیش ببرید.
ممکن است با خواندن مطالب بالا دو مفهوم کمالگرایی و کاملگرایی را یکسان بدانید، اما این طور نیست بین کمالگرایی و کاملگرایی تفاوت زیادی است.
کمال گرا فردی است که دائم در حال حرکت به سمت عالی شدن و بهتر شدن است و همیشه در حال تلاش برای رسیدن به این مهم است.
فرد کمال گرا معتقد است که باید همواره به سمت بهتر شدن حرکت کند و برای همین در هر زمینه ای تلاش خود را می کند که بهترین نوع از خودش را نشان دهد و سعی میکند کار خود را به درستی انجام دهد.
اما کسی که هم خدا را می خواهد هم خرما را فرد کامل گرا است. همه چیز را باهم میخواهد.
برای فرد کامل گرا یا همه چیز و همه شرایط فراهم باشد یا در غیر این صورت هیچ کاری را انجام نمی دهد در صورتی که فرد کمال گرا اگر حتی بعضی از شرایط برای انجام کاری فراهم نباشد کار را شروع می کند اما فرد کامل گرا این کار را نمیکند.
اکثر افراد از این دو کلمه را به جای هم مورد استفاده قرار می دهند، کمال گرایی را یک ویژگی منفی در نظر بگیریم و این نکته را با یک مثال برایتان توضیح دهیم.
فرض کنید شخصی می خواهد تبدیل به یک استاد حرفه ای شود. این فرد ۲ گزینه برای انتخاب دارد:
پس همیشه بعد از زمانی که به یک نقطه ای رسیدید که متوجه شدید می توانید شروع کنید به خودتان اطمینان کنید و بدون لحظه ای درنگ شروع کنید.
اساسی ترین مشکلی که افراد دارند این موضوع است که اغلب اشخاص نمیدانند که کمالگرا هستند، چون تصور میکنند که معیارهای بالاتری دارند برای زندگی و برای رسیدن به آن ها تلاش میکنند و دلیل خواسته های بیش از حد آن ها همین موضوع است.
تلاش درست، تلاشی هست که شما را برای رسیدن به بهترین ها روانه می کند، چون که باعث می شود شما احساس رضایت از خود بکنید و اطمینان جهت رسیدن به هدفتان پیدا کنید.
ولی کمالگرایی یک حس ذهنی است که مدام به شما میگوید هیچ چیز نه شما و نه کارهایتان خوب نیستند. به بیانی دیگر شما فکر میکنید باید به معیارهای خیلی بالایی برسید تا احساس خوبی داشته باشید؛ بنابراین این حس کشنده انگیزه و امید به زندگی شما است.
باید اهدافی را انتخاب کنید که واقعی و قابل دستیابی هستند. هنگامی که به یک هدف رسیدید هدف بعدی را کمی سخت تر از این هدف قرار دهید به این ترتیب شما رشد و پیشرفت چشمگیری خواهید داشت.